Christianbook.gr

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Από τη "δεξιά του Κυρίου" στην ακροδεξιά του διαβόλου!

-του θεολόγου κ.Βασίλη Αργυριάδη-

Το φλερτ των Ελλήνων πολιτικών με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι φαινόμενο τωρινό.


Πάμπολλοι πολιτευτές του κομματικού μας σκηνικού (με εξαίρεση την Αριστερά) φλέρταραν πάντα στις προεκλογικές περιόδους (και ενίοτε όχι μόνο) με τις χριστιανικές πεποιθήσεις των Ελλήνων, τους πνευματικούς τους ταγούς και την ορθόδοξη σημειολογία.

Από τη μεριά τους, πολλοί Έλληνες επίσκοποι δεν άφηναν το φλερτ αναπάντητο. Καλλιεργούσαν πολιτικές φιλίες, πρόσφεραν ψηφοθηρικά δεκανίκια στους υποψηφίους και προσπαθούσαν πάντοτε να εκμαιεύσουν από το πολιτικό σύστημα ένα φλας δημοσιότητας κι ένα στιγμιότυπο συνεπίβασης στο βάθρο της εξουσίας και του "κύρους".

Γνωστά όλα αυτά. Γραφικότητες από τη μια και εκκλησιαστικές "αμαρτίες" από την άλλη. Όλοι τα βλέπαμε και οι περισσότεροι μειδιούσαμε με το γελοίον του πράγματος.

Κι η "δεξιά του Κυρίου" (που επιστρατεύτηκε κάποτε κι αυτή στο κουτοπόνηρο πολιτικό παιχνίδι του επισκοπάτου) πιθανόν να χρησιμεύει στον Κύριο για να κρατήσει τα γέλια Του, καθώς η εικόνα που παρουσιάζουμε, αποκαλύπτει με τη φαιδρότητά της πως ο Θεός του Χριστιανισμού, εκτός από μεγαθυμία πρέπει να διαθέτει και άφθονο χιούμορ…

Όλα αυτά μέχρι χθες. Διότι σήμερα στο παραπάνω φλερτ έρχεται να προστεθεί και μια συνιστώσα, που μετακινεί τα όρια και "κοκκινίζει" τον δείκτη της επικινδυνότητας για την Εκκλησία.

Η ακροδεξιά προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να οικειοποιηθεί την πίστη, το ράσο και τα σύμβολα (από τη συμμετοχή μελών της στην πανηγυρική περιφορά εκκλησιαστικών εικόνων και την κωμική εικόνα των skinhead βουλευτών της που κάνουν δηλώσεις για "την τιμή στην Παναγιά μας", μέχρι την πρόσφατη υπεράσπιση του πεφιλημένου από το ορθόδοξο πλήρωμα π.Παϊσίου) δεν είναι ίδια με τις παλαιότερες γραφικότητες των πολιτικάντηδων του κομματικού μας φάσματος.

Είναι εξίσου υποκριτική και υστερόβουλη αλλά κομίζει και κάτι νέο: προέρχεται από ανθρώπους που ίστανται expressis verbis, εξ ιδεολογίας, στον αντίποδα της χριστιανικής διδασκαλίας.

Η Χρυσή Αυγή είναι ιδεολογικά τοποθετημένη στον αντίποδα του "ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην…" (Γαλ. 3,28). Η απερίφραστη ρητορική του μίσους δεν έχει καμία σχέση με το κήρυγμα της αγάπης και της καταλλαγής. Η ιδεολογία της φυλετικής υπεροχής που δηλώνεται με το χρυσαυγίτικο σύνθημα "αίμα και τιμή" (χιτλερικής εμπνεύσεως, κατά μίμηση του Blut und Boden) στέκει στον αντίποδα του παλαιοδιαθηκικού ξεριζωμού του γενάρχη Αβραάμ από την πατρώα του γη (Γεν. 12,1), και αντιστρατεύεται τον καινοδιαθηκικό νέο γενάρχη Χριστό, που συγκροτεί την Εκκλησία Του σπάζοντας τα όρια της οικογένειας, του αίματος και της φυλής (βλ., ενδεικτικά και μόνο, Μαρκ. 31-35, Ματθ. 8,11 και 8,22).

Και η πρωτόγονη λατρεία της πυγμής δεν έχει καμία επίσης σχέση με το ήθος του "όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην" (Ματθ. 5,39 βλ. και Ρωμ. 12,17).

Το να δηλώνεις χριστιανός απλώς για να υποκλέψεις ψήφους αφελών μελών της Εκκλησίας είναι κάτι που γνωρίζαμε από παλιά. Όμως το να παριστάνεις τον χριστιανό, τη στιγμή που η ίδια σου η τοποθέτηση στον δημόσιο χώρο είναι βασισμένη στον αντί-Χριστο λόγο, είναι άλλης τάξεως και επικινδυνότητας φαινόμενο για την Εκκλησία.

Για τη χριστιανική πίστη, ό,τι αντιστρατεύεται την αλήθεια του Κυρίου αποτελεί έργο του δια-βόλου, δηλαδή αυτού που δια-βάλλει, που σφηνώνει κάτι ανάμεσα στον άνθρωπο και την αλήθεια, προκειμένου να απομακρύνει τον πρώτο από τη δεύτερη.

Σήμερα, ένας πολιτικός σχηματισμός επιχειρεί ακριβώς αυτό. Όχι για να αλλοτριώσει εσκεμμένα τη χριστιανική πίστη - προφανώς τη Χρυσή Αυγή ουδόλως την ενδιαφέρει η χριστιανική πίστη. Εντούτοις (και αυτό αφορά όσους νοιαζόμαστε για την ποιότητα των θεολογικών μας κριτηρίων) η Χρυσή Αυγή προπαγανδίζει στους κόλπους της Εκκλησίας μια δαιμονική διαβολή: πως μπορεί κανείς να είναι και χριστιανός και χρυσαυγίτης.

Τα μέλη της Εκκλησίας έχουν καθήκον να θορυβηθούν. Εισήλθε λύκος στην ποίμνη τους…


πηγή: Pheme.gr

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Η θεωρία των δύο άκρων: Νομιμοποιούν τη Χρυσή Αυγή

- του Γιώργου Φαράκλα, καθηγητή πολιτικής φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο -

Η πολιτική δεν είναι μόνο λόγια, αλλά είναι και λόγια. Τα λόγια νομιμοποιούν ή απονομιμοποιούν. Μια σειρά πολιτικών σχολιαστών χρησιμοποιούν εσχάτως το παλιό επιχείρημα του κέντρου, ότι τα άκρα ταυτίζονται, ότι έχουν κοινά σημεία πιο σημαντικά από τις διαφορές τους. Τα άκρα είναι λαϊκιστικά, δεν καταδικάζουν τη βία, είναι κατά της έννομης τάξης. Έτσι σκοπεύουν να τα απονομιμοποιήσουν. 
Όμως η πολιτική δεν είναι μόνο λόγια, κι ας είναι και λόγια. Η πραγματικότητα επηρεάζει το έργο απονομιμοποίησης και το μετατρέπει σε έργο νομιμοποίησης. Εν προκειμένω, όταν ως «άκρα» ταυτοποιούνται η Χρυσή Αυγή και ο ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα κάποιοι θα αρχίσουν να φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτούς θα λειτουργήσει η επιδιωκόμενη απονομιμοποίησή του. Αλλά κάποιοι άλλοι θα αρχίσουν να φοβούνται λιγότερο τη Χρυσή Αυγή. Στη δική τους περίπτωση, το επιχείρημα «τι Χρυσή Αυγή τι ΣΥΡΙΖΑ» λειτουργεί ως νομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής. 
Όταν μάλιστα τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας έχουν χάσει σε τέτοιο βαθμό την αξιοπιστία τους, που υπάρχει ενδεχόμενο να βρεθούμε προ της επιλογής να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ή η Χρυσή Αυγή, η νομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής μπορεί να αποβεί κυριολεκτικά ολέθρια.
 Οι φανατισμένοι κεντρώοι προσπαθούν βέβαια να πείσουν τον εαυτό τους και τους άλλους ότι αυτές οι δύο επιλογές είναι όντως συγκρίσιμες, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να παραδεχτούν ότι πρόκειται για ένα τυχοδιωκτικό σόφισμα που τολμά να θυσιάζει το απώτερο μέλλον της χώρας για άμεσα μικροπολιτικά οφέλη. 
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν πάρει την εξουσία, κινδυνεύει να εκτελέσει πολιτικούς αντιπάλους, όπως απεφάνθη στέλεχος του ΠΑΣΟΚ; Υπάρχει καμία περίπτωση να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης; Υπάρχει κίνδυνος να καταλύσει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία προς όφελος της δικτατορίας του κόμματος; Επειδή η πραγματικότητα είναι προφανώς ότι δεν κινδυνεύει να κάνει τίποτε από όλα αυτά, η εξομοίωση της Χρυσής Αυγής με τον ΣΥΡΙΖΑ έχει αμέσως ως συνέπεια την υπόνοια ότι, εν τέλει, ούτε η Χρυσή Αυγή κινδυνεύει να εκτελέσει πολιτικούς αντιπάλους, να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης, να καταλύσει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία προς όφελος της δικτατορίας του κόμματος. 
Όμως η Χρυσή Αυγή είναι μια ομάδα νοσταλγών του Γ΄ Ράιχ και υπάρχει όντως πιθανότητα να τα κάνει όλα αυτά. Στα μάτια πολλών αναγνωστών τους, οι εν λόγω κεντρώοι σχολιαστές, αντί να απονομιμοποιούν τον ΣΥΡΙΖΑ, νομιμοποιούν τη Χρυσή Αυγή. Η απονομιμοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας στόχος με τον οποίο διαφωνώ, αλλά που είναι θεμιτός μέσα στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Η νομιμοποίηση ενός νεοναζιστικού κόμματος είναι όμως ένα εγκληματικό αποτέλεσμα, που καμία πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να δικαιολογήσει.

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

"Εγώ δεν είμαι φασίστας"

-Του Θύμιου Καλαμούκη από ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ-
Όποτε από την ραδιοφωνική εκπομπή, χαρακτηρίσω φασίστες όσους στέλνουν ξενοφοβικά, ρατσιστικά μηνύματα, δέχομαι έναν καταιγισμό μηνυμάτων, από ίδιους ή και άλλους, που με κομψό αλλά κυρίως άκομψο τρόπο, σημειώνουν ότι αυτοί δεν είναι φασίστες, αλλά «είναι έλληνες», ή είναι εθνικιστές προσπαθώντας να διαχωρίσουν τον φασιστικό τρόπο σκέψης, από τον δικό τους τρόπο σκέψης.
Για τον επιμελή σχολιαστή και σύμφωνα με τα ερμηνευτικά λεξικά, σίγουρα υπάρχουν κάποιες αμυδρές διαφορές, μεταξύ του ακροδεξιού, του ρατσιστή, του ξενόφοβου, του φασίστα. Τις διαφορές τις γνωρίζω, αλλά εδώ που φτάσαμε το τελευταίο που με απασχολεί είναι η ακρίβεια των χαρακτηρισμών.
Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, μια σειρά από άλλες φοβίες, το μίσος, η τυφλή βία, οδηγούν στον πεντακάθαρο φασισμό. Είναι η αρχή μιας τεράστιας λεωφόρου, που οδηγεί με ιλιγγιώδη ταχύτητα στο τείχος που λέγεται Φασισμός και που στο τέλος του προκαλεί, αίμα και θάνατο.
Όταν ο γερμανικός λαός κάποτε επέλεξε τον Χίτλερ για να τον κυβερνήσει, δεν επέλεγε τον πόλεμο, δεν επέλεγε το να αφήσει την ήρεμη ζωή του, να ντυθεί φαντάρος και να πάει στα πέρατα της Ευρώπης για να γίνει κιμάς. Η μανάδες που ψήφισαν Χίτλερ δεν ήθελαν να δουν τα παιδιά τους (αν τα είδαν), στα φέρετρα. Οι ηλικιωμένοι γερμανοί παππούδες, δεν ψήφισαν να γκρεμιστούν τα σπίτια τους, οι πόλεις τους, από τους βομβαρδισμούς των συμμάχων, ή να χάσουν τα εγγόνια τους. Τα ίδια ΔΕΝ επέλεξαν και όσοι ανέχτηκαν τον Χίτλερ ή έκαναν τα στραβά μάτια στον φασιστικό λόγο και τις πρακτικές του.
Όλοι αυτοί ψήφισαν τον Χίτλερ για να τους δώσει αξιοπρέπεια, δουλειές, καλύτερη ζωή, καλύτερη υγεία, παιδεία κλπ. Ο Χίτλερ όμως όταν ψηφιζόταν, είχε στο νου του όλο το πακέτο. Δεν το έκρυψε ποτέ. Το περιέγραφε με κάθε τρόπο. Απλώς οι περισσότεροι δεν το έβλεπαν ή δεν ήθελαν να το δουν, γιατί δεν ήταν φασίστες επειδή ήταν Γερμανοί…
Ερώτηση: Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ της σημερινής Ελλάδας και της προπολεμικής Γερμανίας;
Απάντηση: Υπάρχουν ομοιότητες στο πως μια κοινωνία που περνά βαθειά κρίση, προσπαθώντας να γλιτώσει από τα χειρότερα, επιλέγει τα χείριστα. Έχει συμβεί αρκετές φορές και δεν βλέπω κάποιο φωτεινό σημάδι που να δείχνει ότι εμείς θα είμαστε η εξαίρεση. (Έχει προηγηθεί άλλωστε τόση προεργασία, από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις, ΜΜΕ, αγανακτισμένους πολίτες…)
Γι αυτό θεωρώ φασίστα, όχι μόνο όποιον ψηφίζει φασιστικό κόμμα, αλλά και όποιον το γλυκοκοιτάζει, όποιον μισοσυμφωνεί και όποιον δεν αντιδρά στην βία και το μίσος. Φασίστας δεν είναι μόνο ο ψυχάκιας που βγαίνει το βράδυ για να μαζέψει κεφάλια Πακιστανών. Είναι και ο γείτονας, συνάδελφος, φίλος που δεν αγανακτεί, επαναστατεί με αυτά που βλέπει. Και τέτοιοι είναι πάρα πολλοί δίπλα μας, εργάτες, μαγαζάτορες, γιαγιάδες, θείες, φοιτητές, μαθητές, όλοι αυτοί που θα γίνουν κιμάς με την πρώτη ευκαιρία, σε μερικά χρόνια ή μήνες, από το φασιστικό μύλο, που ξέρει να αλέθει αριστοτεχνικά και όσους τους υποστηρίζουν.
Η ταχύτητα των εξελίξεων, ή ένταση των οικονομικών μέτρων και των γενικότερων εξελίξεων, δεν πρέπει να αφήνει καμία αμφιβολία και ταλάντευση.
Ο Φασισμός είναι εδώ. Ο Φασισμός είναι βία, αίμα, θάνατος. Και πολλοί από εσάς,  χωρίς να το συνειδητοποιείτε, συμφωνείτε με την βία, το αίμα και τον θάνατο.
Γι αυτό η απλή καταδίκη τέτοιων φαινομένων, τέτοιων συμπεριφορών, ΔΕΝ φτάνει.
 
ΥΓ. Θα έλεγα σε όλους αυτούς τους φασίστες που νομίζουν ότι ΔΕΝ είναι φασίστες, να κοιταχτούν σε έναν καθρέφτη, αλλά νομίζω ότι θα τους βάλω σε έξοδα, γιατί προβλέπω την αντίδρασή τους, τρομάζοντας από το αποτρόπαιο θέαμα.
 
Θύμιος Κ.

ΠΗΓΗ

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2012

Πρόσφυγες από τη Συρία, ρατσισμός, μεταναστευτικό και λύσεις!

Φοβερό! Νέα λαθραία είσοδος λαθρομεταναστών από την απολίτιστη και ισλαμική χώρα της Συρίας για να καταλάβουν την ορθόδοξη πατρίδα μας οι ορδές των μουσουλμάνων! Το ότι σκοτώνονται από το καθεστώς Άσαντ και το ότι έχουν εμφύλιο πόλεμο, κινδυνεύει η ζωή τους, δεν έχει σημασία προκειμένου της διατήρησης της φυλετικής καθαρότητας της πατρίδας μας! Ούτε επίσης έχει σημασία ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των προσφύγων! Ποιός νοιάζεται γι΄αυτά!! Μόνο κάτι παληοαριστεροί νοιάζονται που θεωρούν -οι ανόητοι- ότι έχουν αξία όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα φυλής, εθνικότητας ή θρησκείας! Και δεν πιστεύουν στην ανωτερότητα της Ελληνικής Λευκής και Άρειας φυλής όπως οι έντιμοι πατριώτες και απόγονοι ταγματασφαλιτών και συνεργατών των Ναζί στη κατοχή και θαυμαστές του Χίτλερ αγνοί εθνικοσοσιαλιστές!!
Επίσης καμία σημασία δεν έχει ότι ως χριστιανοί πιστεύουμε στην Βίβλο που λέει ότι εν Χριστώ δεν υπάρχει διάκριση φυλής, χρώματος ή καταγωγής (Γαλάτες 3:28) και ότι στον ξένο, τον φτωχό, τον ανήμπορο πρέπει να βλέπουμε τον Χριστό τον ίδιο (Ματθ.25:31-46)! Ποιός ελληνοπρεπής χριστιανός νοιάστηκε τι λέει ο εβραίος Χριστός και ο εβραίος Παύλος στην εβραική Βίβλο; Κανείς!!
Επίσης το ότι το 90% τουλάχιστον των μεταναστών και προσφύγων ΔΕΝ έχουν ως τελικό προορισμό την Ελλάδα, αλλά τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη όπου βρίσκονται οι συγγενείς και φίλοι τους, δεν έχει επίσης σημασία! Σημασία έχουν οι θεωρίες συνωμοσίας που τόσο αγαπάνε πολλοί Έλληνες κι όχι η αλήθεια και η πραγματικότητα του τι γεννά τα προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα στον κόσμο σήμερα!
Το ότι τους εμποδίζουν οι ελληνικές αρχές να φύγουν από την Ελλάδα και τους κρατούν εγκλωβισμένους εντός των συνόρων μας χάρη στη συμφωνία Δουβλίνο 2, σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης στις οποίες δημιουργούνται μικροεγκληματικότητα και υποβάθμιση της ζωής ολόκληρων γειτονιών στις οποίες ζουν Έλληνες και αλλοδαποί,ποιό κράτος να νοιαστεί είτε για τους Έλληνες κατοίκους, είτε για τους αλλοδαπούς κατοίκους, είτε για τους μετανάστες και πρόσφυγες! Χέστηκε το κράτος και η κυβέρνηση! Μήπως αυτοί ζουν στις υποβαθμισμένες περιοχές;
Μήπως είναι λύση ο ρατσισμός και η ξενοφοβία; Είναι λύση τα τάγματα εφόδου; Αν είμαστε ναζιστές και ρατσιστές ναι!
Αν όχι, υπάρχουν όχι εύκολες, αλλά ρεαλιστικές λύσεις, όπως να δημιουργηθούν από τα τόσα άδεια κρατικά κτίρια, προσωρινά κέντρα φιλοξενίας με σίτιση, ένδυση και ιατρική περίθαλψη για όλους τους άστεγους Έλληνες ή ξένους. Έτσι θα μειωθούν σημαντικά τα φαινόμενα που συνοδεύουν την φτώχεια και την εξαθλίωση (βρωμιά, μικροεγκληματικότητα κλπ).
Επίσης σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ΟΗΕ να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα στη πλειοψηφία των μεταναστών και προσφύγων ώστε να φύγουν από την Ελλάδα και να πάνε στα άλλα κράτη όπου είναι ο τελικός προορισμός τους, διότι δεν είναι δυνατόν η χώρα μας να φιλοξενεί το 80% όσων θέλουν παράτυπα να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη!
Όσοι μετανάστες έχουν τακτοποιηθεί στη χώρα μας (έχουν κατοικία, εργασία ή και οικογένεια) να μπορούν να νομιμοποιηθούν ώστε να ζουν στο φως της νομιμότητας (θα πληρώνουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές) και να μην αναγκάζονται να ζουν κάτω από το φόβο ή και να πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης από παράνομα κυκλώματα.
Τέλος, θα πρέπει να εκλείψουν τα κυκλώματα πορνείας (trafficking) και ναρκωτικών με δίωξη από την αστυνομία των νονών των κυκλωμάτων αυτών, που πρέπει να τους γνωρίζει, αφού κατάφεραν να εξαρθρώσουν και τρομοκρατικές οργανώσεις! Πρέπει να πάψει το άθλιο φαινόμενο της δημόσιας χρήσης ναρκωτικών κυρίως από Έλληνες με ενίσχυση (κι όχι διάλυση) των κέντρων αποτοξίνωσης, κινήτρων νομικών ή άλλων ώστε να δεχτούν να πάνε όσοι είναι τοξικομανείς και άστεγοι (όπως οι περισσότεροι).
Υπάρχουν λύσεις αξιοπρεπείς και ανθρώπινοι για να ζούμε με ασφάλεια και αλληλοσεβασμό. Ο ρατσισμός δεν είναι λύση. Πιστεύω να καταλάβατε όσοι με ξέρετε ότι μεγάλο μέρος αυτού του κειμένου είναι γραμμένο ειρωνικά και σατιρικά!

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ


Ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ.Σεραφείμ (Μεντζελόπουλος) συχνά βρίσκει τον τρόπο να βρίσκεται στην επικαιρότητα με τις πολυσυζητημένες δηλώσεις που κάνει ή την αρθρογραφία του.
Τελευταίο κρούσμα, είναι προεκλογικό άρθρο του ενάντια στα κόμματα της Αριστεράς (http://romfea.gr/epikairotita/12774-labros-o-mitropolits-kata-tis-aristeras) .
Ο Μητροπολίτης κ.Σεραφείμ επιτίθεται στην Αριστερά για τον χωρισμό κράτους – εκκλησίας που περιλαμβάνουν στις θέσεις τους.

Τι υποστηρίζει;

Ότι ο χωρισμός Κράτους- Εκκλησίας σημαίνει χωρισμός Έθνους- Εκκλησίας!

Λέει: «Μιλοῦν γιά χωρισμό Ἐκκλησίας καί Κράτους διάβαζε Ἔθνους ἐπικαλούμενοι δῆθεν προοδευτικά συνθήματα. Οἱ ἀντιλήψεις ὅμως περί χωρισμοῦ εἶναι τοῦ περασμένου αἰώνα πού γεννήθηκαν κάτω ἀπό μισαλόδοξο ἀντιθρησκευτικό πνεῦμα πού δεν συμβιβάζεται μέ τίς σημερινές κοινωνικές, πολιτειακές καί θρησκευτικές ἀντιλήψεις καί πού ἀναπτύχθηκε σέ προτεσταντικές καί παπικές χῶρες πού δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τόν πολιτισμό καί τήν χριστιανική πίστη τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους». Κι ότι «Ἡ Ἑλληνική κοινωνία εἶναι μιά ὁμόδοξη κοινωνία ζυμωμένη μέ τό χριστιανικό πνεῦμα. Τυχόν ἀλλαγή τῶν δομῶν τῆς κοινωνίας μας, διότι περί αὐτοῦ πρόκειται, θά ἔχει ὀλέθριες συνέπειες γιά τό Ἔθνος μας καί τήν ἐπιβίωσή του». Ο κ.Σεραφείμ έχει την αυταπάτη ότι δήθεν η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της είναι μια χριστιανική ορθόδοξη κοινωνία, όταν -σύμφωνα με τις στατιστικές και την εμπειρία των τεράστιων ενοριών και των ελάχιστων συμμετεχόντων κάθε Κυριακή στην λειτουργία - στενή σχέση με την Εκκλησία έχει μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό του πληθυσμού. Αν το αίτημα για χωρισμό Κράτους- Εκκλησίας γεννήθηκε σε προηγούμενους αιώνες σε μια εποχή που η θρησκεία είχε πολύ ισχυρότερη επιρροή και ρόλο στους ανθρώπους και στη κοινωνία, σήμερα είναι επιβεβλημένο που πλέον η θρησκεία και ειδικά η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει σαφώς πολύ μικρότερη επιρροή στους ανθρώπους και στη κοινωνία. Όπως έγραφα στο παλαιότερο άρθρο μου ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ (http://www.diakrisis.gr/articles.php?lng=gr&pg=315) :
«..η ... πλειοψηφία τάσσεται υπέρ του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας! (Γκάλοπ της V-PRC, εφημερίδα “Αυγή” 5-4-98). Υπέρ του χωρισμού ήταν το 47,6%, και κατά το 39%. Το 14% δήλωσαν άθεοι ή αγνωστικιστές, το 56% εκκλησιάζονται μόνο στις μεγάλες γιορτές 2-3 φορές τον χρόνο, το 15% δεν εκκλησιάζεται ποτέ, ενώ μόνο το 30% δήλωσε ότι είναι ικανοποιημένο από την θεία λειτουργία της επίσημης Εκκλησίας.
Σε άλλο γκάλοπ της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” 25-5-98 για το πόσοι συμπαθούν ή αντιπαθούν την Ορθόδοξη Εκκλησία, βρέθηκαν τα εξής ποσοστά: Το 56% δήλωσε ότι την συμπαθεί, το 18,3% ότι την αντιπαθεί και το 25,3% ότι είναι ουδέτεροι. Δηλαδή το 43,6% του πληθυσμού δεν θρησκεύεται ενεργά με το Ορθόδοξο Δόγμα ή δεν θρησκεύεται καθόλου. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε για “συντριπτική πλειοψηφία”. Το βιβλίο “ΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ” των Εκδόσεων ΚΡΙΤΙΚΗ κάνει την εξής πρόταση: “Αν σε καθεστώς πλήρους χωρισμού εισαχθεί ένας υψηλός φόρος Ορθοδόξων για τη χρηματοδότηση κληρικών, εκκλησιαστικών και θεολογικών σχολών και κοινωνικών δραστηριότήτων της Ορθόδοξης Ελλαδικής Εκκλησίας, θα πραγματοποιηθεί μια απογραφή των πιστών της πολύ πιο αξιόπιστη από τη στατιστική του νηπιοβαπτισμού και αναμφίβολα θα καταρρεύσουν οι διαγνώσεις περί ‘συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού’” (σελ. 147-148, οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας). 
 
Έλληνες μόνον οι Ορθόδοξοι;

Ένας άλλος ισχυρισμός που γίνεται εναντίον της θρησκευτικής ελευθερίας των μειονοτήτων είναι πως “Έλληνας=Ορθόδοξος” και ότι “Πας μη Ορθόδοξος, δεν είναι Έλληνας”! Ενώ σίγουρα ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής Ιστορίας συνδέεται με την Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν είναι αληθές ότι Ελληνισμός=Ορθοδοξία. Διότι έτσι παραλείπεται ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, ο οποίος ήταν προχριστιανικός και που συνεισέφερε πολλά στην ανθρωπότητα, ίσως περισσότερα από τον βυζαντινό πολιτισμό. Επίσης αυτή η διάκριση στέλνει στην αγκαλιά της Τουρκίας τους 150.000 Έλληνες Μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης. Μια ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας στην πραγματικότητα συρρικνώνει τον Ελληνισμό, αφού αγνοεί τους δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας που είναι Καθολικοί, Eυαγγελικοί, Πεντηκοστιανοί, Μάρτυρες του Ιεχωβά κλπ. Και με αυτό τον τρόπο μικρή υπηρεσία προσφέρουν στο έθνος όσοι υποστηρίζουν τέτοιες ιδέες, για να μην πούμε ότι κάνουν ζημιά σε αυτό!» Και είναι το λιγότερο γελοία η σύνδεση των κρατικών προνομίων της εκκλησιαστικής ηγεσίας (Μητροπολιτών) με την...επιβίωση του Έθνους.

Θα φέρει ο χωρισμός κράτους-Εκκλησίας ανηθικότητα και εγκληματικότητα;

Ότι ο χωρισμός κράτους – εκκλησίας «παράγει μόνο διαλυτικά κοινωνικά φαινόμενα καί ἐπιτρέπει τήν ἅλωση τῶν κοινωνιῶν ἀπό τήν παραθρησκεία, τήν εἰδωλολατρεία, τόν σατανισμό καί τά ἐγκληματικά φαινόμενα». Κι ότι ο χωρισμός εκκλησίας- κράτους θα φέρει εκφυλισμό και ανηθικότητα στη κοινωνία! «Ἄμεσες συνέπειες τῆς τακτικῆς αὐτῆς εἶναι ὁ προοδευτικός ἐκφυλισμός τῆς προσωπικῆς καί κοινωνικῆς ἠθικῆς, ἡ σχετικοποίηση τῆς ἐθνικῆς παραδόσεως καί ἡ εἰσβολή ξένων ἰδεολογιῶν μέ ἐπικίνδυνο γιά τήν ἐθνική ἐπιβίωση περιεχόμενο».
Δηλαδή περιμένει τον χωρισμό κράτους εκκλησίας ο «φιλόχριστος» ελληνικός λαός για να εκφυλιστεί η ηθική του ή να υιοθετήσει μη χριστιανικές ιδεολογίες; Τότε γιατί ενώ είναι ενωμένο νομικά το κράτος και η Εκκλησία, ήδη έχει αποχριστιανοποιηθεί η ηθική του λαού και ήδη πολλοί «ορθόδοξοι» ακολουθούν μη χριστιανικές ιδεολογίες στην χώρα μας; Και τι θα κάνει η ενωμένη με το κράτος Εκκλησία; Διωγμό ή απαγόρευση των ιδεολογιών και των συμπεριφορών που δεν συμφωνεί; Και αν γίνει αυτό, που πάει η ελευθερία του προσώπου που πιστεύει η Ορθόδοξη Εκκλησία; Επίσης δεν εξηγεί τότε, πώς τα διαλυτικά κοινωνικά φαινόμενα, οι παραθρησκείες, η ειδωλολατρεία, ο σατανισμός, εγκληματικές ενέργειες και η ανηθικότητα υπάρχουν στην Ελλάδα, αφού ΔΕΝ έχει γίνει ακόμη χωρισμός κράτους εκκλησίας! Συνεπώς το επιχείρημά του είναι έωλο και αβάσιμο, ότι δήθεν η νομική ένωση κράτους-Εκκλησίας προστατεύει την κοινωνία από αυτά τα φαινόμενα! Μάλιστα μπορούμε να πούμε το αντίθετο, ότι λόγω της νομικής ένωσης κράτους-Εκκλησίας έχουν υπάρξει πολλά και σημαντικά σκάνδαλα εξαιτίας της διαπλοκής, όπως αυτό με τις εικονικές δωρεές επιχειρηματιών στην Εκκλησία που έκανε ζημιά εκατομμυρίων ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο (http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=112850295), το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, το σκάνδαλο του παραδικαστικού κυκλώματος κλπ. 
 
Ότι ο χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας είναι ασύμβατος με τη χριστιανική πίστη και τα ελληνικά ιδεώδη!

Ισχυρίζεται: «Οἱ ἀντιλήψεις περί χωρισμοῦ δέν συμβιβάζονται μέ τά ἑλληνικά ἰδεώδη καί τήν χριστιανική πίστη πού πότισε τίς ρίζες τοῦ Ἔθνους μας. Οἱ ἀντί-θετοι, οἱ ἔξω τοῦ χριστιανισμοῦ, οἱ ἀντί-χριστοι, ἡ ἀπιστία γενικῶς ἀντιπαρέρχονται μία παγκόσμια πραγματικότητα, τήν πραγματικότητα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ κόσμου ἀπό τόν χριστιανισμό. ...
Ὁ Χριστιανισμός συνεπῶς κρινόμενος μόνο μέ κοσμικά κριτήρια εἶναι μιά παγκόσμια θρησκεία πού δέν μπορεῖ νά τεθεῖ στό κοινωνικό περιθώριο οὔτε νά ἀγνοηθεῖ καί ἀσφαλῶς δέν εἶναι δυνατό νά καταπολεμηθεῖ γιατί εἶναι θεοσύστατος ὀργανισμός ὅπως ἀπέδειξαν τά δύο χιλιάδες χρόνια τῆς ἐπί γῆς παρουσίας του».
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς μπερδεύει την ιδεολογική επιρροή του Χριστιανισμού με την νομική σχέση κράτους- Εκκλησίας, κάτι εντελώς διαφορετικό. Δηλαδή χωρίς το δεκανίκι του κράτους, ο Χριστιανισμός θα πάψει να είναι θεοσύστατος οργανισμός και θα τεθεί στο περιθώριο; Δηλαδή η ζωογόνος πνοή και η δύναμη του «θεοσύστατου οργανισμού» δεν είναι ο Χριστός και η χριστιανική διδασκαλία, αλλά ο Καίσαρας, το κράτος; (!!!!). Αν πιστεύει ότι επιβίωσε ο Χριστιανισμός λόγω της κρατικής υποστήριξης, τότε έχει χαμηλή γνώμη για την χριστιανική πίστη και την Εκκλησία που επιβίωσε παρά τους διωγμούς και την εχθρότητα του Ρωμαϊκού κράτους! Και ασφαλώς ο χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας είναι σύμφωνος με την σχετική ανεξιθρησκεία της αρχαίας Ελλάδας καθώς και το ελεύθερο πνεύμα του αρχικού Χριστιανισμού στο «όποιος θέλει ας με ακολουθήσει» που είπε ο Χριστός. Δεν πρέπει να ξεχνάει ο Επίσκοπος Πειραιώς ότι στο όχι μακρινό παρελθόν η σύνδεση Κράτους-Εκκλησίας είχε ως αποτέλεσμα την καταπίεση και διωγμό της θρησκευτικής ελευθερίας ετεροδόξων και αλλόδοξων κι ότι μέχρι σήμερα ισχύει ο μεταξικός νόμος περί προσηλυτισμού με τον οποίο οι ετερόδοξοι είναι υπό διαρκή απειλή δίωξης και τον οποίο έχει χρησιμοποιήσει ο κ. Σεραφείμ για να μηνύσει τους καθολικούς (Εφημερίδα Παρασκευή και 13-1-1-2012: http://www.paraskevi13.com/?p=26742).

Ο χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας θα φέρει θρησκευτικό αποχρωματισμό των Ελλήνων;

Με τα ίδια του τα λόγια: «Τά παραπάνω κόμματα πού μιλᾶνε γιά χωρισμό στήν οὐσία στοχεύουν στόν θρησκευτικό ἀποχρωματισμό τῶν Ἑλλήνων, θέλουν νά πάψουν οἱ πολίτες νά εἶναι θρησκεύοντα μέλη τοῦ σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διότι εἶναι ἀντίθετοι πρός τήν χριστιανική πίστη. Τήν ἀπουσία ὅμως τοῦ θρησκευτικοῦ στοιχείου ἀπό τόν πολίτη θά τήν ὑποκαταστήσει ἕνα ἄλλο στοιχεῖο τό ὁποῖο ἔχει καί αὐτό θρησκευτικό χαρακτῆρα γιατί δέν μπορεῖ νά γίνει ἀλλιῶς καί αὐτό τό στοιχεῖο ὀνομάζεται ἀντιχριστιανός ἤ ἀντιθρησκευτικός πολίτης ἤ ἄθεος πού στρατεύτεται στήν «θρησκεία» τῆς ἀθεΐας. Αὐτό εἶναι τό πρότυπο τοῦ πολίτου αὐτῶν πού θέλουν τόν λεγόμενο χωρισμό. Μέ αὐτόν τόν τρόπο λένε ὅτι τό κράτος θά εἶναι ἀνεξίθρησκο ἤ οὐδέτερο πρός τήν θρησκεία καί αὐτό θά εἶναι δῆθεν καλύτερο γιά τήν κοινωνία. Τεχνητός ὅμως χωρισμός τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας στήν κοινωνική της διάσταση καί λειτουργία μπορεῖ νά εἶναι ἀπό νομοθετικῆς πλευρᾶς δυνατός, θά ἀποτελεῖ ὅμως κατ’ οὐσίαν κατασκευή ἑνός ἀνθρωπίνου τέρατος, ἑνός κοινωνικοῦ θηρίου».
Αν πιστεύει ο Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ ότι ο νομικός χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας θα οδηγήσει σε ραγδαία μείωση των πολιτών που εκκλησιάζονται και θα μετατραπούν σε άθεοι οι περισσότεροι θρησκευόμενοι, τότε έχει πολύ μικρή εμπιστοσύνη στην ποιμαντική της Εκκλησίας στην οποία είναι Ποιμένας και στην αξία της χριστιανικής πίστης! Λες και όσοι είναι ενεργά μέλη της Εκκλησίας, το κάνουν επειδή η Εκκλησία είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), κι ότι αν αλλάξει η νομική μορφή της Εκκλησίας και ανεξαρτητοποιηθεί από τα διοικητικά και νομικά δεσμά του Κράτους, θα κλονιστεί η πίστη τους που οι αξιωματούχοι της Εκκλησίας θα χάσουν τα κρατικά προνόμια, και θα πέσουν στην απιστία και θα φύγουν από την μη κρατική πλέον Εκκλησία!!!

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς φθάνει στην συνωμοσιολογία!

Γράφει: «Συνεπῶς ἀντιλαμβάνεται κανείς εὐχερῶς ὅτι οἱ κομματικοί αὐτοί σχηματισμοί μέ τήν πρότασή τους αὐτή κηρύσσουν διωγμό κατά τῆς μάννας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί μόνον. Τίθεται λοιπόν ἀναποδράστως σέ κάθε ἄνθρωπο καλῆς θελήσεως τό ἐρώτημα: ἐνεργοῦν μόνοι τους ἤ εἶναι διατάκτες, ὑπεργολάβοι καί ἐντολοδόχοι γνωστῶν ἀνθελληνικῶν κέντρων τοῦ διεθνιστικοῦ συστήματος καί τῆς νέας τάξεως πραγμάτων πού ἐπιδιώκουν καί τό γκρέμισμα τῆς εὐρωζώνης καί τήν κατάρευση τοῦ κοινοῦ εὐρωπαϊκοῦ νομίσματος καί τήν ἠθική ἐξαχρείωση καί ἐξανδραποδισμό τῶν πολιτῶν τοῦ κόσμου». Εδώ ο κ.Σεραφείμ λέει ότι τα κόμματα της Αριστεράς θέλουν να καταρρεύσει το Ευρώ και η Ευρωζώνη. Νά' σου και υποστηρικτής του Ευρώ και της Ευρωζώνης παρότι εχθρός της Παγκοσμιοποιήσεως και του Διεθνιστικού Συστήματος!
Πέρα από τη συνωμοσιολογία, οι λόγοι της πρότασης αυτής, σύμφωνα με τον Δημήτρη Στρατούλη, όταν ήταν στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι:
«Σήμερα, λοιπόν, θεωρούμε ότι έχει καταστεί ώριμο κοινωνικό αίτημα η πάγια θέση μας ότι για μια σύγχρονη και δημοκρατική πολιτεία, αλλά και για μία εκκλησία χωρίς εξαρτήσεις που θα λειτουργεί και θα δρα με βάση την πραγματική αποστολή της, είναι αναγκαίος ο διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας, και σε συνταγματικό επίπεδο. Άλλωστε και σε άλλες χώρες που ισχύει αυτό, όπως η Κύπρος, η Εκκλησία δεν έχασε, αντιθέτως μάλλον μπόρεσε να αναπτύξει καλύτερα τις δράσεις της, την πνευματική αποστολή της και την κοινωνική προσφορά της.
Σε αυτό το πλαίσιο, αγωνιζόμαστε μαζί πλέον με τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών και διεκδικούμε ορισμένα δημοκρατικά αυτονόητα:
Τον συνταγματικό χωρισμό κράτους-εκκλησίας: Έχουμε επανειλημμένως προτείνει την αναθεώρηση του άρθρου 3.1 του Συντάγματος, προκειμένου να αναπροσδιοριστούν οι σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας και να επέλθει ο χωρισμός τους υπό καθεστώς αμοιβαίου σεβασμού των κοινά αποδεκτών διακριτών ρόλων των δύο θεσμών.

•Τη διασφάλιση της θρησκευτικής ουδετερότητας της χώρας, με σεβασμό όλων των αναγνωρισμένων θρησκειών, των δικαιωμάτων τους αλλά και των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτά. Αυτό σημαίνει την εξάλειψη κάθε είδους διακρίσεων ανάμεσα στους πολίτες με βάση τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις (σε ζητήματα δημόσιας διοίκησης, δικαιοσύνης, εκπαίδευσης κλπ).

•Την κατάργηση της πλήρους ή μερικής φοροαπαλλαγής των εισοδημάτων των θρησκευτικών Νομικών Προσώπων από ακίνητα που εκμεταλλεύονται εμπορικά. Θεωρούμε ότι και αυτά θα πρέπει να υπάγονται κανονικά και χωρίς εξαιρέσεις ή χαριστικές ρυθμίσεις στο φορολογικό καθεστώς που ισχύει για όλους τους πολίτες της χώρας, για όσους διαθέτουν περιουσία και αναπτύσσουν οικονομική δραστηριότητα. Ασφαλώς εξαιρούνται οι Ιεροί Ναοί και εν γένει οι λατρευτικοί χώροι καθώς και τα ακίνητα που αξιοποιούνται για κοινωφελείς και φιλανθρωπικούς σκοπούς όπως οι χώροι των συσσιτίων, γηροκομείων και άλλων παρεμφερών δράσεων
» (http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=9262). 
 
Μήπως οι Ιουδαίοι και οι Μουσουλμάνοι θα έχουν ανώτερο νομικό καθεστώς από την Ορθόδοξη Εκκλησία;

Ο Μητροπολίτης Πειραιώς ακολούθως θέτει το ερώτημα αν «ἡ ὑπαγωγή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν ὁποία πολυειδῶς ὀφείλει τό Ἔθνος ἀπό ΝΠΔΔ σέ ἁπλό Σωματεῖο ἤ Ἕνωση προσώπων θά συμπαρασύρει καί τό ὑφιστάμενο νομικό καθεστώς τῶν Μουφτειῶν τῆς Μουσουλμανικῆς θρησκευτικῆς παραδοχῆς πού προβλέπεται ἀπό τήν Συνθήκη τῆς Λωζάνης καί τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου, γιατί κάτι τέτοιο δέν προαναγγέλεται ἀπό τά παραπάνω πολιτικά κόμματα». Σε αυτό έχουν απαντήσει τα κόμματα της Αριστεράς με σαφήνεια ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, οι Μουσουλμάνοι, οι Ιουδαίοι και οι άλλες θρησκευτικές κοινότητες θα έχουν ίσο νομικό καθεστώς. Και πιο συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ, ως το μεγαλύτερο κόμμα, αναφέρει σε σχετική πρόταση νόμου το 2005: «Με το άρθρο 2 της πρότασης προβλέπεται ως θεσμικό πρότυπο για την οργάνωση και λειτουργία όλων ανεξαίρετα των αυτοτελών θρησκευτικών κοινοτήτων –δηλαδή όσων αντιστοιχών σε ξεχωριστά θρησκεύματα- η «θρησκευτική ένωση», ως ιδιότυπο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου.... Προτείνεται, δηλαδή, για πρώτη φορά η θεσμοθέτηση ενός «θρησκευτικού νομικού προσώπου» ως μοναδικού φορέα της συλλογικής θρησκευτικής δράσης, με ταυτόχρονη αναγνώριση στα μέλη του της ελευθερίας να καθορίζουν κατά το δοκούν τα οργανωτικά τους ζητήματα. Για την απόκτηση της νομικής προσωπικότητας από την θρησκευτική ένωση δεν απαιτείται προηγούμενη άδεια (η οποία, ακόμη και αν η χορήγησή της περιβαλλόταν από δικαστικές εγγυήσεις, θα αντέκειτο πιθανότητα στις εγγυήσεις της θρησκευτικής ελευθερίας) αλλά απλή εγγραφή σε ενιαίο δημόσιο βιβλίο που θα τηρείται για ολόκληρη τη χώρα στο Εφετείο Αθηνών, ύστερα από αίτηση είκοσι(20) τουλάχιστον ενδιαφερομένων» (http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=11583). 
 
Υπέρ του χωρισμού Εκκλησίας-Κράτους Ορθόδοξοι θεολόγοι και κληρικοί!

Έχει ενδιαφέρον τέλος, να μάθουμε ότι ακόμη και μέσα στην Ορθοδοξία υπάρχουν φωνές που είναι υπέρ του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Ο μεγάλος Ορθόδοξος Θεολόγος Χρήστος Ανδρούτσος έγραψε: “Ουδέν άλλον απομένει εις την Εκκλησίαν παρά να επισπεύσει τον χωρισμόν αυτής από την Πολιτείαν, δια να επιτύχει την ελευθερία δράσεώς της, αφού η μέχρι σήμερον σύνδεσίς της προς το κράτος εγένετο πρόξενος βλάβης παρά ωφέλειας” (βιβλίο “ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΞ ΕΠΟΨΕΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ”, σελ.55). Ακόμη και ο πολύ γνωστός Ορθόδοξος θεολόγος-κοινωνιολόγος κ.Γιώργος Μουστάκης τάσσεται υπέρ του χωρισμού Κράτους και Εκκλησίας και μάλιστα έγραψε ολόκληρο βιβλίο πάνω στο θέμα αυτό, με τίτλο “Η αναγκαιότης Χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας”!».
Ο τ.Επίσκοπος Φλωρίνης κ.Αυγουστίνος Καντιώτης γράφει με την αιχμηρή του γραφίδα στο βιβλίο «ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΖΩΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ» σελ.12 και 208, 210:
«...Δυστυχώς η ιδέα της απελευθερώσεως της Εκκλησίας μας εκ των δεσμών του Κράτους δεν είναι προσφιλής ούτε στην Ιεραρχίαν. Εάν εξαιρέσωμεν σπανίας τινάς περιπτώσεις Ιεραρχών, ως του αειμνήστου Κασσανδρείας Ειρηναίου, οι οποίοι και δι'΄υπομνημάτων εζήτησαν τον χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους, οι επίσκοποι ουδέ θέλουν καν ν' ακούσουν την λέξιν 'χωρισμός' φοβούμενοι μήπως χάσουν τα ατομικά προνόμια, τα οποία ως αξιωματούχοι εν τη Κρατικοποιηθείση Εκκλησία έχουν, ως και τα πτωχά 'κεράτια' τα οποία ρίπτει εις τον δίσκον της επαιτείας της Εκκλησίας δια την συντήρησιν του κλήρου το Υπουργείον των Οικονομικών. ...Η Εκκλησία μαραίνεται χωριζομένη όχι του Κράτους, αλλά του Χριστού. ...[Οι πολιτικοί και εκκλησιαστικοί άρχοντες] συνήνωσαν εις ένα τερατώδες ον Εκκλησίαν και Κράτος...
Η Εκκλησία υπετάγη εις το Κράτος. Η υποταγή όμως αύτη και προσκόλλησις εις το άρμα του Κράτους αποτελεί πλέον προδοσίαν των αρχών του Χριστιανισμού, προδοσία, δια την οποίαν ευθύνεται ολόκληρος η Ιεραρχία. ...
Η ριζική λύσις η οποία θα αποδώση την ελευθερίαν εις την Εκκλησίαν είνε ο χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους...Ο χωρισμός είναι αναπόφευκτος. Βεβαίως μετά τον χωρισμόν η ηγεσία της Εκκλησίας δεν θα έχη την εξωτερικήν εκείνην αίγλην, την οποίαν έχει σήμερον φερομένη και υψουμένη επί της ράχεως του θηρίου, της πολιτικής εξουσίας. Βεβαίως δεν θα έχη το προβάδισμα εις τας δημόσιας τελετάς. Βεβαίως δεν θα αποδίδωνται εις τους αρχιερείς τιμαί αντιστράτηγων, ουδέ θα δίδωνται Μεγαλόσταυροι, ουδέ θα κρατούν ομοβροντίαι όπλων επί τω ενταφιασμώ αυτών. Βεβαίως δεν θα έχουν καμμίαν υλικήν βοήθειαν από το Κράτος...Μία ώρα ελευθέρας Εκκλησίας είνε μυριάκις προτιμοτέρα εκατόν ετών, τα οποία θα διαρρέουν μονοτόνως μέσα εις μίαν δούλην και αθλίαν Εκκλησίαν, ταπεινήν υπηρέτριαν, 'γκαρσόνι' των θελημάτων του κόσμου. Διότι ότι δύναται να γίνη εντός μιας ώρας εις την ελευθέραν Εκκλησίαν δεν δύναται να γίνη εντός ενός αιώνος εις την δούλην Εκκλησίαν της οποίας οι κληρικοί λογίζονται ως ετεροκίνητα ως 'ηριθμημένα τεμάχια της κρατικής μηχανής', κατά προσφυάν παρομοίωσιν, κινουμένης κατά τας διαταγάς των κρατούντων. Ο αήρ της ελευθερίας όστις ζωογόνος θα πνεύση εις όλον το σώμα της Εκκλησίας θα είναι τοιούτος, ώστε το σημερινόν χλοάζον τέλμα των κοαζόντων βατράχων θα διαλυθή. Νέος κόσμος θα εκπηδήση, ο κόσμος της ελευθερίας των τέκνων του Θεού...Οι επίσκοποί μας ελευθερούμενοι από τον θανάσιμον εναγκαλισμόν του Κράτους, απαλλασσόμενοι της φοβεράς γραφειοκρατίας, των διαρκών ενοχλήσεων και ανιαρών επισκέψεων των εν τέλει επισήμων θα επανεύρουν τον απολεσθέντα εαυτό των, θα γίνουν πνευματικώτεροι, αποστολικώτεροι...».
Είναι απαράδεκτο η διοικούσα Εκκλησία να περιμένει για τη χειροτονία νέων κληρικών να συμφωνεί το Κράτος σε αυτό και να εκδίδει τα ανάλογα προεδρικά διατάγματα ο υπουργός για τον διορισμό νέων θέσεων Επισκόπων. Είναι απαράδεκτο να είναι η διοικούσα Εκκλησία αιχμάλωτη στα γρανάζια του κρατικού μηχανισμού. Όχι μόνο δεν χρειάζεται για το πνευματικό της έργο, αλλά στη πραγματικότητα γίνεται εμπόδιο σε αυτό.
Το άρθρο του Μητροπολίτη Πειραιώς ήταν μισαλλόδοξο και προκατειλημμένο. Ήθελε να δημιουργήσει εντυπώσεις αναληθείς με ψεύδη και συνωμοσιολογίες, προφανώς για να επηρεάσει το ποίμνιό του ή τους οπαδούς του.
Και δεν δείχνει περισσότερη χριστιανικότητα, το πέρασμα αστών πολιτικών από τις εκκλησίες, ώστε να δώσουν το παρόν και να φωτογραφηθούν ή να κάνουν χειραψίες με τους πιστούς ώστε να δείξουν ότι είναι καλοί χριστιανοί για ψηφοθηρικούς λόγους, όταν υποστηρίζουν τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών! Περισσότερη χριστιανικότητα δείχνουν οι πολιτικές θέσεις υπέρ των φτωχών και των αδυνάτων, δηλαδή υπέρ των αδελφών του Χριστού, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Ματθαίου 25ο κεφάλαιο. 
 
Μανώλης Καλομοίρης






Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

ΣΑΜΑΡΑΣ, υπόδειγμα αξιοπιστίας: Δήλωνε πέρυσι ότι ΜΝΗΜΟΝΙΟ=ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ!

Αντώνης Σαμαράς, υπόδειγμα αξιοπιστίας: Δήλωνε το καλοκαίρι του 2011 (28/6/2011) στη Βουλή ότι Μνημόνιο=Χρεωκοπία!
"Μας λένε κάποιοι ότι το ερώτημα σήμερα είναι Μεσοπρόθεσμο ή Χρεοκοπία. Αυτό μας είχαν πει και πέρσι το Μάιο: Μνημόνιο ή Χρεοκοπία. Όπως αποδείχθηκε, το Μνημόνιο μας έφερε πιο κοντά στη χρεοκοπία.
Και το Μεσο
πρόθεσμο δεν θα την αποτρέψει. Θα μας βυθίσει ακόμα περισσότερο στην παράλυση που φέρνει τη χρεοκοπία ακόμα πιο κοντά.
Κάποιοι μας απείλησαν και με διλήμματα του τύπου: Μεσοπρόθεσμο ή… τανκς!
Κάποιοι άλλοι, πριν ένα μήνα, είχαν απειλήσει: Μεσοπρόθεσμο ή δραχμή!
Πρόκειται για προπαγανδιστική εκστρατεία φόβου. Η οποία δεν πείθει κανένα. Απλώς δημιουργεί πανικό στην αγορά και αποσταθεροποιεί την Οικονομία.
Κάθε φορά που ακούγονται τέτοιες ανοησίες, το μόνο δυστυχώς που γίνεται είναι να υπάρχει φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες.
Όμως, ο Ελληνικός λαός δεν εκβιάζεται πια.
Απλώς η αγορά κακοποιείται. Ας το καταλάβουν και ας σταματήσουν, επιτέλους, αυτά τα πυροτεχνήματα ανευθυνότητας!
"

 Ενώ τώρα ο αρχηγός της ΝΔ προσπαθεί να τρομοκρατήσει το λαό με τα τρομοκρατικά διλήμματα που πριν έναν χρόνο απέρριπτε ως εκβιαστικά!
Δείτε το βίντεο:


Πηγή

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Οι ευρωπαϊστές και ο γέρων Παϊσιος

-Του Κώστα Βαξεβάνη-

Στις εσχατολογικές προφητείες που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου και δεν κυκλοφορούν πια μαζί με τη Σύνοψη και τους Βίους Αγίων από γιαγιά σε γιαγιά, θα μας συμβεί μεγάλο κακό. Τα σημάδια του θα εμφανιστούν κάποια στιγμή έντονα, αλλά επειδή δεν θα τα καταλάβουμε, θα πέσουμε στον γκρεμό που οδηγεί πάντα η αμαρτία. Μετά πάλι κάτι θα γίνει κι εμείς, μόνοι ανάμεσα σε πολλούς, ο περιούσιος λαός, ο κάπου-κάπου αμαρτωλός, θα ανακάμψουμε.
Το καλό με τις εσχατολογικές προβλέψεις είναι πως πάντα υπάρχει τρόπος να επιβεβαιώνονται. Πάντα θα συμβαίνει κάποιο κακό και οι προφήτες θα παίρνουν πιστοποίηση ενορατικότητας, προδιαγράφοντας το φοβιστικό μέγεθός του. Κανένας προφήτης δεν θα διακινδυνεύσει να προβλέψει αριθμούς του τζόκερ. Μπορεί απλώς να επιβεβαιώνεται, μιλώντας για τα χειρότερα που έτσι κι αλλιώς συμβαίνουν στον κόσμο.
Όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές θα πληθαίνουν οι γέροντες Παΐσιοι της πολιτικής. Που προβλέπουν ένα ζοφερό μέλλον, αλλά θα αποφεύγουν, όπως ο διάολος το λιβάνι, να μιλάνε για το παρελθόν. Το παρελθόν είναι καταγεγραμμένο και περιέχει όλα τα στοιχεία της αποδεικτικής διαδικασίας. Ποιος έκανε τι και πότε. Αντιθέτως, το μέλλον έχει την αοριστία που μπορεί να χωρέσει από υποσχέσεις έως σενάρια καταστροφής.
Σύμφωνα με τους γέροντες Παΐσιους, που εκτός από υποψηφιότητα για προφήτες έχουν  για βουλευτές, η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό και να βρεθεί εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού εκνευρίσει αφάνταστα τον προτεσταντικό, τιμωρητικό χαρακτήρα της Μέρκελ.
Όταν το 2008 ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική κρίση, κανένας δεν περίμενε πως κάποια απλήρωτα στεγαστικά δάνεια στη Φλόριντα θ’ απειλούσαν να γκρεμίσουν όλο το οικονομικό οικοδόμημα της Γουόλ Στριτ και του Σίτι. Η συνοχή και η εξάρτηση των τραπεζών δουλεύει μια χαρά στην παγκοσμιοποιημένη ευρυθμία, αλλά γίνεται ντόμινο όταν πάει κάτι στραβά. Αν όλο αυτό συνέβη με στεγαστικά δάνεια, σκεφθείτε τι θα γίνει, αν στη θέση τους μπει μια χώρα, όπως η Ελλάδα. Και τι θα σημαίνει παραπέρα σε πολιτικό επίπεδο για το όραμα της «Ενωμένης Ευρώπης».
Η Γερμανία κερδίζει μια χαρά την περίοδο της κρίσης, την ώρα που οι άτακτες χώρες του Νότου ρίχνονται στην πυρά των μνημονίων, με διαφορετικό επιχείρημα η καθεμία. Αλλά, περιέργως, με ίδια συνταγή και ίδιο μνημόνιο. Αν ρωτήσεις γιατί η Ισπανία, που δεν έχει έλλειμμα όπως η Ελλάδα, είναι σε κρίση, θα σου πουν λόγω της φούσκα του real estate. Αν ξαναρωτήσεις γιατί η Ιρλανδία, που ήταν υπόδειγμα δημοσιονομικής τάξης, στον αντίποδα της ατίθασης Ελλάδας, καταρρέει, θα σου πουν κάτι άλλο. Η θεραπεία, όμως, είναι η ίδια. Λιτότητα.
Όλα αυτά που μπορεί να συμβούν είναι τόσο πολύπλοκα και τόσο μη προβλέψιμα, που η επιχειρηματολογία της οικονομικής Αποκάλυψης που έρχεται μοιάζει περισσότερο με το άγχος απατεώνα παπά που κλέβει το παγκάρι, φοβίζοντας με τα κακά του κόσμου. Τους άλλους, βέβαια.
Τα τηλεοπτικά πάνελ έχουν γεμίσει με ρήτορες της σωτηρίας. Σιγά μη δεν μας έσωζαν. Προφήτες του μελλοντικού κινδύνου. Αυτοαποκαλούνται «ευρωπαϊστές». Οι άλλοι είναι «δραχμολάγνοι» και οπαδοί της «απομόνωσης». Η εξήγηση του ποιος είναι τι και -περισσότερο-πόσο δίκιο έχει δεν μπορεί να αναλυθεί στα λίγα λεπτά αγωνίας της Όλγας Τρέμη.
Οι «ευρωπαϊστές» των τηλεπαραθύρων, όμως, έχουν παρελθόν. Είναι ευρωπαϊστές αυτοί που δημιούργησαν ένα κράτος γραφειοκρατίας, αναξιοκρατίας, πελατειακών σχέσεων; Που δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη του εκσυγχρονισμού που θα χτυπούσε τη διαφθορά, που θα απέτρεπε τη λειτουργία της κοινωνίας με όρους συμμορίας και θα απαγόρευε στα εκλεκτά της μέλη να παίρνουν μίζες; Είναι ευρωπαϊστές αυτοί που ασκούσαν πολιτική με όρους δεκαετίας ’60 και πολιτεύονταν με κομπορρημοσύνη και ψέματα βλαχοδήμαρχου; Είναι ευρωπαϊστές όσοι έκαναν όλη τη χώρα, αντί για ευρωπαϊκή χώρα που παράγει, μια κομπλεξική επαρχία του σύγχρονου κόσμου; Μάλλον όχι. Ευρωπαϊστής δεν είναι αυτός που κλίνει τη λέξη Ευρώπη σε όλες τις πτώσεις ή δημιουργεί φαντάσματα για να φαντάζει απειλητική. Ευρώπη δεν είναι μόνο η Μέρκελ, ούτε μόνο οι γυαλιστεροί πύργοι της Bundesbank και των τραπεζών. Η Ευρώπη είναι πολιτισμός, κοινωνικά κινήματα, οι βασικές αρχές του Δικαίου που θεμελίωσαν τον σύγχρονο κόσμο. Ούτε μπορεί να παραπαίει ανάμεσα στους άστεγους της Αθήνας και τις εξαγωγές των Μερσεντές.
Όποιος θέλει αυτή την Ευρώπη πρέπει να την υποστηρίξει, πριν τα σχέδια μιας ελίτ την καταστρέψουν. Και πρέπει να ζητήσει την πραγματική ενοποίηση και όχι την εικονική με ένα κοινό νόμισμα, όπως το ευρώ, που δεν ανταποκρίνεται σε καμιά οικονομική και πολιτική πραγματικότητα. Επίσης, πρέπει να την προσδιορίσει ως Ευρώπη του κοινωνικού κράτους και των δικαιωμάτων όσων την κατοικούν.
Η Ευρώπη δεν έχει ανάγκη από προφητείες για το τέλος του κόσμου αλλά από όραμα. Πολύ περισσότερο η Ελλάδα. Μέσα στη μιζέρια που γίνεται το καλύτερο εργαλείο χειραγώγησης πρέπει να αναπτυχθεί μια οραματική Ελλάδα που θα βάλει κανόνες, αλλά και όρους. Και δεν εννοώ, βέβαια, όρους δανείων.

Από την LIFO.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΙΒΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;


Πολλοί χριστιανοί βοηθάνε τους φτωχούς μέσω φιλανθρωπικών οργανώσεων ή διαφόρων τοπικών εκκλησιών και ενοριών. Η φιλανθρωπία παίζει ένα σημαντικό ρόλο ανακούφισης προς τους φτωχούς και εξαθλιωμένους συμπολίτες μας, Έλληνες και ξένους. Όμως πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν αρκεί για την αντιμετώπιση της κοινωνικής αδικίας και των αιτιών της φτώχειας. Η φιλανθρωπία αντιμετωπίζει μικρό μέρος των συμπτωμάτων και όχι των αιτιών που προκαλούν τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Στη πραγματικότητα η φιλανθρωπία αναπόφευκτα συντηρεί και διαιωνίζει την κοινωνική αδικία, αφού δίνει στους υπεύθυνους μια καλή δικαιολογία ως μαξιλάρι ή ένα «ηθικό» άλλοθι για να συνεχιστεί η αδικία και τα αίτια της φτώχειας.
Παραθέτουμε τι γράφει -μεταξύ άλλων- ο Jim Wallis ο εκδότης του περιοδικού SOJOURNERS (“Παρεπίδημοι”) στο τεύχος του Νοεμβρίου 2011 στο άρθρο “What is Biblical Politics? ”: Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.
«Με άλλα λόγια, η φτώχεια δεν προκαλείται από ατύχημα. Υπάρχουν άδικα συστήματα και δομές που δημιουργούν και διαιωνίζουν την φτώχεια και την ανθρώπινη δυστυχία. Και η φιλανθρωπία προς τους φτωχούς ποτέ δεν είναι επαρκής. Χρειάζεται να αγωνιστούμε να αλλάξουν οι δομές και οι θεσμικές ρυθμίσεις που προκαλούν την φτώχεια. Για να αλλάξεις την αδικία, πρέπει να αντιμετωπίσεις την πολιτική. Ο Βρετανός πολέμιος της δουλείας Γουίλιαμ Γουίλμπερφορς (William Wilberforce), για παράδειγμα, δεν έκανε μόνο έκκληση στους Άγγλους Χριστιανούς να ελευθερώσουν τους δούλους, αλλά θέλησε να τερματίσει το δουλεμπόριο, και εκείνο απαιτούσε μια μακρόχρονη πολιτική καμπάνια. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δεν ήταν ικανοποιημένος να ζητήσει μόνο από τους Χριστιανούς των ΗΠΑ να μην εφαρμόζουν προσωπικά τις διακρίσεις ενάντια στους μαύρους ανθρώπους, αλλά κατανοούσε ότι το έθνος χρειάζονταν έναν νόμο πολιτικών δικαιωμάτων και μία πράξη δικαιωμάτων ψήφου. Και τα δύο χρειάζονταν την ηγεσία του Λευκού Οίκου και τις ψήφους από το Κογκρέσο.
Μία άλλη φίλη μου πρόσφατα μου είπε ότι αυτή είχε παρακολουθήσει την δυναμική ταινία για τον Wilberforce “Amazing Grace” πέντε φορές αυτόν τον χρόνο και ήταν βαθιά εντυπωσιασμένη. Ήμουν επίσης εντυπωσιασμένος όταν πρώτη φορά παρακολούθησα την ιστορία του Γουεσλιανού προσήλυτου ο οποίος έκανε τον τερματισμό της δουλείας αποστολή της ζωής του. Αλλά πάντοτε σκεφτόμουνα ότι η ταινία εστίαζε πάρα πολύ πάνω στον άνθρωπο και όχι αρκετά πάνω στο κίνημα το οποίο σάρωσε το Ηνωμένο Βασίλειο και έκανε την πολιτική νίκη εφικτή.
Ομοίως, ήταν περισσότερο από την εμπνευσμένη ρητορική του Κινγκ ότι προωθήθηκε το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα. Ήταν η εκστρατεία του Μπέρμιγχαμ, τα δραματικά γεγονότα στη Σέλμα, και η πορεία προς Μοντγκόμερι ότι εστίασε την προσοχή της χώρας και οδήγησαν σε σημαντικές νομοθετικές ενέργειες.
Χρειάζεται ένα κίνημα για να αλλάξει τη πολιτική. Η αλλαγή ποτέ δεν ξεκίνησε στην Ουάσιγκτον, αλλά αν ένα μαζικό ρεύμα μπορεί να οικοδομηθεί ανάμεσα σε εκατομμύρια ανθρώπους, φτάνει τελικά στην πρωτεύουσα του έθνους.
Αυτό είναι αυτό που η Βίβλος μας διδάσκει. Η Γραφή αποκαλύπτει ένα Θεό δικαιοσύνης, όχι μόνο ένα Θεό φιλανθρωπίας. Λέξεις όπως η καταπίεση και η δικαιοσύνη γεμίζουν τη Βίβλο. Οι πιο συνηθισμένοι στόχοι των κρίσεων των προφητών, είναι οι βασιλιάδες, οι κυβερνήτες, οι δικαστές, οι εργοδότες, - οι πλούσιοι και οι ισχυροί που είναι επιφορτισμένοι με τις κυβερνήσεις του κόσμου, τα δικαστήρια, τις οικονομίες, τα συστήματα και τις δομές. Όταν αυτοί που είναι υπεύθυνοι κακομεταχειρίζονται τους φτωχούς και τους ευάλωτους, λένε οι Γραφές, δεν είναι απλώς αγενείς, αλλά και λανθασμένοι και άδικοι, και αυτό κάνει τον Θεό θυμωμένο.

Τα θέματα που απασχολούν τις Γραφές είναι πάντα οι χήρες και τα ορφανά, οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι, τα θύματα των δικαστηρίων ή των αδίστακτων εργοδοτών, οι οφειλέτες των οποίων τα χρέη πρέπει να συγχωρεθούν, οι ξένοι στη γη που πρέπει να είναι ευπρόσδεκτοι. Και τα θέματα των μηνυμάτων των προφητών προς τους ισχυρούς είναι ζητήματα όπως η γη, η εργασία, το κεφάλαιο, οι δικαστικές αποφάσεις, οι πρακτικές του εργοδότη, τα διατάγματα των αρχόντων, και οι αποφάσεις των ισχυρών- όλη την ουσία της πολιτικής.
Πιστεύω ότι κάνει πολύ ύποπτους εκείνους που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν τις περισσότερες από αυτές τις πολύ δημόσιες αποφάσεις, και οι οποίοι ισχυρίζονται ότι εμπιστεύονται την «αγορά» για να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα, και οι οποίοι θέλουν να αφήσουν τους ισχυρούς μόνους και τις επιχειρηματικές ελίτ χωρίς έλεγχο και να υποβιβάσουν την επίλυση της φτώχειας στην ιδιωτική φιλανθρωπία, και οι οποίοι θέλουν να μειώσουν ακόμη περισσότερο την πολιτική λογοδοσία σε εκείνους που κυβερνούν την οικονομία και την κοινωνία «κάνοντας μια κυβέρνηση τόσο μικρή που μπορεί να πνιγεί σε μία μπανιέρα», όπως περήφανα ισχυρίζονται ως στόχο τους. Το ερώτημα δεν πρέπει ποτέ να είναι ακριβώς για «μεγάλη» ή «μικρή» κυβέρνηση, αλλά μάλλον για την αποτελεσματική και έξυπνη κυβέρνηση που έχει τη δυνατότητα να κρατήσει μαζί τον πλούτο και τη δύναμη υπεύθυνους να λογοδοτούν για το κοινό καλό. [...]
Υπάρχουν συστήματα και δομές που υποστηρίζουν και διαμορφώνουν τα όρια της πολιτικής ατζέντας, και το να αμφισβητήσεις τα όρια αυτά για να φτάσουμε στις αιτίες και τις πραγματικές λύσεις είναι πάντα το προφητικό έργο. Είναι πάντα κινήσεις που «αλλάζουν τον άνεμο», και μόνο μια αλλαγή στον πολιτικό άνεμο μπορεί να αλλάξει την πολιτική των πολιτικών στην Ουάσιγκτον [σημ.μεταφραστή: και στην Αθήνα, θα προσθέταμε εμείς
]».
Το να αγωνίζεσαι για την κοινωνική δικαιοσύνη, συνεπώς είναι η βιβλική πολιτική. Και στους καιρούς που ζούμε, δεν πρέπει ως Χριστιανοί να το ξεχνούμε όταν παίρνουμε θέσεις για την πολιτική στη πατρίδα μας. Η χριστιανική πίστη με τις αρχές της δικαιοσύνης μας καλεί να υποστηρίζουμε πολιτικές που είναι υπέρ των φτωχών και των αδυνάτων και όχι -όπως γίνεται συνήθως- υπέρ των πλούσιων και των οικονομικών ελίτ. 
 
Μανώλης Καλομοίρης

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ-Τεύχος 2)

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, Η ΑΤΖΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΚΑΙ Η ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ


-Άρθρο του Chuck Gutenson- 
Μια δημοφιλής άποψη μεταξύ των πολιτικά συντηρητικών πάει κάπως έτσι: ενώ αναγνωρίζουν ότι η Γραφή απαιτεί το ενδιαφέρον και τη μέριμνα για τους φτωχούς και περιθωριοποιημένους, αυτό το ενδιαφέρον πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους ιδιώτες και όχι από τις κυβερνήσεις. Αυτό είναι ένα δημοφιλές επιχείρημα, αλλά είναι καλό από μια βιβλική προοπτική; Λοιπόν, υπάρχουν μια σειρά από λόγους για να συμπεράνω ότι δεν είναι.
Πρώτον, υπάρχουν πολλά σημεία, μέσα στην Αγία Γραφή, όπου μας λένε ότι οι κυβερνητικές εξουσίες τάχθηκαν από τον Θεό. Ας δούμε δύο περικοπές. Ένα από τα κοινά παρατιθέμενα χωρία είναι τα πρώτα από την Προς Ρωμαίους 13. Δυστυχώς, πολλοί αναγνώστες φαίνεται να ξεχνούν ότι το 12 προηγείται του 13, και ως εκ τούτου, επιτρέπουν πολύ μεγάλο χώρο να ανοίξει ανάμεσα στη ζωή της κοινότητας που επιβεβαιώνεται στην προς Ρωμαίους 12 και τη δήλωση για «διορισμό της κυβέρνησης» στην προς Ρωμαίους 13. Οι πιο ενδιαφέροντες περικοπές είναι στη Κολοσσαείς 1 και 2. Στο Κολοσσαείς 1 μας λέγεται ότι όλες οι εξουσίες, αρχές, ηγεμονίες, δημιουργήθηκαν "δι’ Αυτού και γι ' Αυτόν." Ο "Αυτός" είναι, φυσικά, ο Χριστός στο άμεσο πλαίσιο, το οποίο είναι το ίδιο σαν να δηλώνει ότι δημιουργήθηκαν από και για τον Θεό. Στην Κολοσσαείς 2, μας λέγεται ότι ο Χριστός "απογύμνωσε" τις εξουσίες πάνω στον σταυρό. Πώς το έκανε αυτό; Ακριβώς με αυτό τον τρόπο: όταν ο δημιουργός των εν λόγω εξουσιών εμφανίζεται, δείχνουν ότι έχουν γίνει δαιμονικές, διότι στρέφονται εναντίον Του και Τον σταυρώνουν. Με λίγα λόγια, ο σταυρός δείχνει ότι «οι εξουσίες» μπορεί να γίνουν δαιμονικές και να αποτύχουν να υπηρετήσουν την ατζέντα για την οποία δημιουργήθηκαν. (Κολοσσαείς 1:16, 2:15).
Εάν όλες οι κυβερνητικές εξουσίες έχουν δημιουργηθεί «από αυτόν, για Αυτόν», τότε η προφανής συνέπεια είναι ότι οι αρχές σκόπευαν να υπηρετήσουν την ατζέντα του Θεού. Τώρα, θα φαίνεται περίεργο να πιστεύουμε ότι ο Θεός δημιούργησε / τοποθέτησε τις κυβερνητικές αρχές για να υπηρετούν τον σκοπό Του, αλλά στη συνέχεια να καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ένα από τα πιο συνεπή θέματα της Αγίας Γραφής (μέριμνα για όσους βρίσκονται στο περιθώριο των κοινωνιών μας- των φτωχών, των χηρών, των ορφανών, κ.λπ.) εξαιρείται από την αρμοδιότητα των εν λόγω κυβερνητικών αρχών! Ισχύει η υπόθεση ότι ο Θεός σκόπευε τα άτομα να ασχολούνται με τη μέριμνα για τους φτωχούς; Φυσικά! Αλλά, είναι επίσης αλήθεια ότι ο Θεός σκοπεύει οι κοινωνικές δομές να είναι δομημένες με τρόπο που να εξυπηρετούν την ατζέντα της φροντίδας για τους περιθωριοποιημένους, και αυτό σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν.
Δεν μου είναι πραγματικά σαφές γιατί μερικοί πιστεύουν ότι η φροντίδα για τους φτωχούς να είναι μόνο μια «εθελοντική» πτυχή της ζωής μας. Εάν κοιτάξει κανείς σε διάφορα τμήματα του Δευτερονομίου και του Λευιτικού, είναι σαφές ότι ο Θεός δίνει νόμους που πρόκειται να εφαρμοστούν στη κοινωνία των πολιτών που αποσκοπούν στην φροντίδα για τους φτωχότερους. Ένας μπορεί να σκεφτεί τους Νόμους του Ιωβηλαίου, τους Νόμους της Απελευθέρωσης, καθώς και τους ενδιαφέροντες νόμους των Εγγυήσεων. Αυτά δεν ήταν "επιλογές" που κάποιος «εθελοντικά» μπορούσε να ακολουθήσει. Όχι, επρόκειτο για τις προσδοκίες του Θεού, προσδοκίες που επέβαλλε η νομοθεσία.
Μερικοί προσπαθούν έξυπνα να αντισταθούν στις προφανείς επιπτώσεις με τον υπαινιγμό ότι όλα αυτά είναι γιατί το αρχαίο Ισραήλ ήταν μια «θεοκρατία». Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να σταθεί. Αρκεί να λάβουμε υπόψη το Ιεζεκιήλ 16, όπου μας λέγεται ότι η αμαρτία των Σοδόμων ήταν ότι απέτυχε να ακούσει την κραυγή των απόρων. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, επειδή η καταστροφή των Σοδόμων ήρθε πριν από τη χορήγηση του νόμου, και τα Σόδομα δεν ήταν μέρος του «εκλεκτού λαού». Παρόλα αυτά, ο Θεός είδε την ανάγκη για την πόλη-κράτος να αναλάβει την ευθύνη για την φροντίδα των φτωχών και των περιθωριοποιημένων τόσο φανερά που ο Θεός πήρε την πιο σοβαρή σωφρονιστική πράξη εναντίον της. Επιπλέον, ο Θεός δεν τιμώρησε τα "άτομα" που απέτυχαν να αναλάβουν τη φροντίδα των ενδεών, Αυτός κατέστρεψε την πόλη-κράτος που απέτυχε να δει αυτή την υποχρέωση. (Ιεζεκιήλ 16:48-50).
Ο εγωισμός, η ανάγκη να έχουμε τον έλεγχο - όλα αυτά είναι λόγοι για τους οποίους αντιστεκόμαστε στο γεγονός ότι ο Θεός επιτάσσει οι κυβερνήσεις να έχουν ρόλο στη φροντίδα για όλους όσους έχουν ανάγκη. Όχι καλοί, αλλά είναι λόγοι. Αυτό που είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί είναι καλοί βιβλικοί λόγοι για τους οποίους ο πιστός ακόλουθος του Ιησού, θα αντιταχθεί σε μια κυβέρνηση που έχει ρόλο στη φροντίδα για τους φτωχούς. Θα το κάνουν τέλεια; Όχι βέβαια. Όλοι οι πιο λογικοί πιστοί του Ιησού πρέπει να είναι θαρραλέοι στο να πιέζουν τις κυβερνήσεις για την εξυπηρέτηση της ατζέντας για την οποία δημιουργήθηκαν, και να την υπηρετούν καλά!

Μετάφραση από Μανώλη Καλομοίρη του άρθρου Governments,a Kingdom Agenda and Reading Scripture Badly της ιστοσελίδας του περιοδικού SOJOURNERS. 
O Chuck Gutenson είναι ο Επιχειρησιακός Διευθυντής του Sojourners.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Αντιχριστιανική η εκμετάλλευση του εργάτη!

Πολύ διδακτικό άρθρο του τ.Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη που αποκαλύπτει την εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους καπιταλιστές. Το σκανάρισα σήμερα από το βιβλίο ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, το διόρθωσα με την σημερινή ορθογραφία και το παραθέτω:
 

ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ 

(τ.ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ)

Ένα άλλο είδος συγχρόνου δουλείας είναι η χρησιμοποίηση και εκμετάλλευση των σωματικών και διανοητικών δυνάμεων χιλιάδων ανθρώπων, πού γίνεται με ποικίλα μέσα προς οικονομικό και μόνο όφελος λίγων ατόμων.
Σύγχρονοι δούλοι!
Σκληρές συνθήκες εργασίας
Θέλετε να τούς δείτε; [...] Οι σύγχρονοι δούλοι, για τούς όποιους μιλάμε εδώ, δεν κατοικούν σε ξένες χώρες. Δεν είναι μακριά, είναι κοντά μας. Κατοικούν στην Ελλάδα μας. Και είναι πολλοί, περισσότεροι απ' ό,τι φαντάζεσθε.
Επισκεφθείτε πρώτα - πρώτα τα βιομηχανικά και εμπορικά κέντρα. Φέρετε, αν αγαπάτε, τα βήματά σας στα εργοστάσια, στα ναυπηγεία, στα μεταλλεία και ορυχεία, στις οικοδομές. Ανεβείτε στις επικίνδυνες σκαλωσιές. Κατεβείτε στις υπόγειες στοές. Θα δείτε. εκεί ανθρώπους πού μοιάζουν με τυφλοπόντικες ή με ακροβάτες. Εκατοντάδες μέτρα κάτω από τον φλοιό της γης ή μετέωροι στο χάος. Εργάζονται.. Εργάζονται; τρόπος τού λέγειν! Εργάζονται με κίνδυνο. Εργάζονται υπό ανθυγιεινές συνθήκες. Εργάζονται με λάμπες. Εργάζονται με ελάχιστο ατμοσφαιρικό αέρα. Εργάζονται, ενώ πάνω από τα κεφάλια κρέμεται η δαμόκλειος σπάθη. Εργάζονται με το φόβο μήπως καταρρεύσουν οι σήραγγες και τούς πλακώσουν. Εργάζονται κοντά σε βαρειά και θορυβώδη μηχανήματα. Εργάζονται μέσα σε βλαβερές αναθυμιάσεις...

Ποιοι καρπώνονται τα κέρδη
Πάνω στην εργασία αυτή, πού στάζει ιδρώτα και αίμα, πόσοι δεν βρήκαν οικτρό θάνατο σε εργατικά ατυχήματα! Έτσι, με τίμημα το αίμα και τη ζωή εργατών, βγαίνουν βαγόνια γεμάτα από μεταλλεύματα για την κατασκευή ποικίλων βιομηχανικών προϊόντων. Και το εμπόρευμα πουλιέται στις ελληνικές και ευρωπαϊκές αγορές, τεράστια δε χρηματικά ποσά κερδίζουν από την πώληση οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων.
Από τα κέρδη αυτά, γεννάται το ερώτημα, τι παίρνουν οι εργάτες που εργάζονται υπ' αυτές τις σκληρές συνθήκες; Παίρνουν ένα μισθό, ο όποιος -με την σημερινή άνοδο τού τιμαρίθμου- πολλές φορές μόλις φθάνει για τη συντήρηση αυτών και των οικογενειών τους.
Και το υπόλοιπο από τα κέρδη τι γίνεται; Ρωτάτε τι γίνεται; Μα δεν έχετε μάτια; Δεν κατοικείτε στην Ελλάδα; Δέν βλέπετε και δέν ακούτε; Ιδού μέγαρα, πολυκατοικίες, βίλλες στα προάστια, αυτοκίνητα διπλά και τριπλά. 'Ιδού καθημερινά τραπεζώματα, συμπόσια, δεξιώσεις και χοροεσπερίδες στά μέγαρα. Ιδού προίκες αφάνταστες. Ιδού αεροπλάνα πού μεταφέρουν τούς νέους Κροίσους στά διάφορα ψυχαγωγικά κέντρα του εξωτερικού. 'Ιδού κότερα και θαλαμηγοί και εμπορικά πλοία με ξένη σημαία... Τί πλούτος είναι αυτός; Και ποιοι είναι οι «ευτυχείς θνητοί» πού τον απολαμβάνουν; Ποιοι είναι αυτοί πού ζουν μέ τέτοιο τρόπο; Ασφαλώς δέν είναι οι εργάτες αλλά οι ιδιοκτήτες, οι διευθυντές και οι μέτοχοι των εταιρειών, των επιχειρήσεων, τών εργοστασίων.
Και ενώ οι κύριοι αυτοί ζουν μέ σπατάλη και ασωτία, οι εργάτες όχι αυτοκίνητα πολυτελείας αλλ' ούτε τά εισιτήρια γιά μιά εκδρομή έχουν ν' αγοράσουν όχι πολυκατοικίες και εξοχικές βίλλες αλλ' ούτε ένα δικό τους δωμάτιο είναι σέ θέση νά χτίσουν όχι συμπόσιο και δεξιώσεις και χοροεσπερίδες αλλ' ούτε τροφή υγιεινή και φάρμακα έχουν γιά τις οικογένειές τους. είναι οι δούλοι, πού εργάζονται γιά τ' αφεντικά τους.
Ποιος μεριμνά για τον εργάτη;
ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτοί πού εξουσιάζουν τις διάφορες επιχειρήσεις και πλουτίζουν μ' αυτές και θησαυρίζουν στις μέρες μας, στις «έσχατες» αυτές ημέρες, σπανίως έλαβαν μόνοι τους κάποια μέριμνα γιά τις χιλιάδες των εργατών. Ψυχροί, αδιάφοροι, ανάλγητοι φαίνονται συνήθως απέναντί τους. Ποιος από τούς μεγαλοεπιχειρηματίες έκανε κάποια γενναία χειρονομία γιά τούς υπαλλήλους του; Ποιος από τούς εργοστασιάρχες σκέφθηκε π.χ. νά χτίσει μιά πολυκατοικία καί νά στεγάσει τούς εργάτες του; Ποιος αποφάσισε νά προίκισει μιά δεκάδα από τά άπορα κορίτσια πού εργάζονται στά εργοστάσιά του; Ποιος ανέλαβε νά σπουδάσει κάποιο από τά έξυπνα παιδιά των εργατών του; Ποιος έδειξε κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια γιά εργάτες του εργοστασίου του πού έπαθαν σοβαρό ατύχημα σέ ώρα υπηρεσίας;... Το Ι.Κ.Α. παραμένει ως ή μόνη ασθενής παρηγοριά των εργατών. Άλλ' αυτό υπάρχει και λειτουργεί ως κρατική οργάνωσης και στηρίζεται εξολοκλήρου στις κρατήσεις πού επιβάλλουν οι νόμοι, και συνεπώς οι εργάτες δεν τρέφουν ευγνωμοσύνη για τήν αναγκαστική αυτή βοήθεια πού τούς προσφέρει. Οι νόμοι διατάζουν...
Ίσως βέβαια από απόψεως νόμων νά είναι εντάξει οι ιδιοκτήτες τών επιχειρήσεων. Δίνουν στούς εργάτες ό,τι διατάζουν οι νόμοι! Άλλ' εάν είναι εντάξει απέναντι στούς νόμους της πολιτείας, δέν είναι όμως εντάξει απέναντι στή συνείδησή τους και στήν ηθική του Ευαγγελίου. Διότι αν π.χ. από τήν εργασία κερδίζουν τό ποσό τών 10.000 λιρών και απ' αυτό δίνουν μόνο 1.000 λίρες στούς εργάτες, ενώ τό υπόλοιπο τό καρπώνονται οι ίδιοι, πού είναι ή δικαιοσύνη; Νά κρατούν αυτοί τά 9/10 και νά δίνουν τό 1/10 είναι αυτό σύμφωνο με τό γνήσιο πνεύμα του Ευαγγελίου; Το θέλει αυτό ο Χριστός;

Τρομερά λόγια!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ενώ από τον κόπο και τον ίδρωτα τών εργατών οι κεφαλαιοκράτες επαυξάνουν διαρκώς τά κεφάλαιά τους και αγοράζουν νέα μηχανήματα και επεκτείνουν τις εγκαταστάσεις και διευρύνουν τον κύκλο τών πελατών τους, οι εργάτες δεν αμείβονται αναλόγως. Ζουν μέ τά ψίχουλα πού πέφτουν από τό τραπέζι τών ισχυρών κυρίων τους.
Ας ακούσουν όμως οι κύριοι αυτοί τί λέει γιά τούς σκληρόκαρδους ανθρώπους, τούς νέους Φαραώ τής εποχής μας, τό Πνεύμα του Θεού μέ τό στόμα του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου:
«Εμπρός τώρα κι εσείς οι πλούσιοι, κλάψτε γοερά για τις θλίψεις σας που καταφτάνουν. ... Συγκεντρώσατε θησαυρούς για τις στερνές σας μέρες!
Μα τώρα, να! Κραυγάζει ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας και τον οποίο εσείς τους τον στερήσατε! Και οι κραυγές των θεριστών έχουν φτάσει στα αυτιά του Κυρίου των Δυνάμεων! Ζήσατε με πολυτέλεια και σπατάλες πάνω στη γη. Καλοθρέψατε τους εαυτούς σας σαν τα ζώα που τα προορίζουν για σφάξιμο. Καταδικάσατε και φονεύσατε τον αθώο, δεν σας πρόβαλε αντίσταση καμιά» (Ιακ. 5, 1 - 6).
Τί τρομεροί λόγοι για τούς άσπλαχνους κεφαλαιοκράτες τών ημερών μας, πού δημιουργούν τήν σύγχρονη δουλεία!

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Δεν πληρώνουν όλοι αυτό που τους αναλογεί!

Συμφωνώ "να πληρώσουν όλοι αυτό που τους αναλογεί". Αλλά το θέμα είναι ότι οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί δεν προτείνουν μέτρα ώστε να πληρώσουν όλοι αυτό που τους αναλογεί!
Αντιθέτως ως υπηρέτες των οικονομικών ελίτ τα μέτρα που προτείνουν και εφαρμόζονται είναι να επιβαρύνουν δυσβάστακτα τα λαϊκά στρώματα μέχρι πτώχευσης των φτωχών και των οικονομικά αδυνάτων και ελάφρυνσης των πλουσίων και των οικονομικά ισχυρών! Γι' αυτό οι φοροελαφρύνσεις-φοροαπαλλαγές και οι επιδοτήσεις με τεράστια ποσά κρατικού χρήματος στους επιχειρηματικούς ομίλους, η καθιέρωση μισθών και συντάξεων πείνας, η διάλυση του υποτυπώδους και κάτω από τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες κοινωνικού κράτους, η καθιέρωση ελαστικών σχέσεων εργασίας με μισθούς χαρτζηλίκι κλπ.
Η οικονομική ελίτ λόγω της καπιταλιστικής κρίσης θέλουν τις ζημιές τους να τις μοιραστούν με τον λαό, ενώ δεν θέλαν να μοιραστούν με τον λαό όταν είχαν τα τεράστια κέρδη τους που τους οδήγησε να έχουν συσσωρεύσει 600 δισ. € μόνο στην Ελβετία!

Δείτε το άρθρο μου αυτό σχετικά:

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΤΑΣΗ Η ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ!

Συνεπώς δεν ισχύει ότι τα μέτρα λεηλασίας του εισοδήματος των λαϊκών στρωμάτων και η άγρια φοροεπιδρομή στους φτωχούς και οικονομικά αδύνατους με απανωτά χαράτσια, ραγδαία συρρίκνωση του αφορολόγητου και αλλεπάλληλους εκβιασμούς για το κόψιμο του ρεύματος κλπ είναι μέτρα δικαιοσύνης και ότι πληρώνουν δήθεν όλοι αυτό που τους αναλογεί!
Αν η κυβέρνηση ήθελε να είναι κοινωνικά δίκαιη θα έβαζε βαριά έκτακτη φορολογία στους επιχειρηματικούς ομίλους και την οικονομική ελίτ και τις Τράπεζες, κι όχι να γονατίσει και να τσακίσει τα λαϊκά στρώματα οδηγώντας τα στην φτώχεια και την εξαθλίωση. Κι όχι μόνο απαλλάσσει ουσιαστικά αυτούς που φταίνε για την κρίση, αλλά  τους ταίζει κι όλας με τεράστια ποσά, όπως τα 185 δισ. στις Τράπεζες!

Και ως χριστιανοί πρέπει να ενδιαφερόμαστε για την αλήθεια και την κοινωνική δικαιοσύνη και να μην παρασυρόμαστε από τα ψέματα των κατεστημένων ΜΜΕ που ανήκουν στην οικονομική ελίτ.