Christianbook.gr

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΙΒΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;


Πολλοί χριστιανοί βοηθάνε τους φτωχούς μέσω φιλανθρωπικών οργανώσεων ή διαφόρων τοπικών εκκλησιών και ενοριών. Η φιλανθρωπία παίζει ένα σημαντικό ρόλο ανακούφισης προς τους φτωχούς και εξαθλιωμένους συμπολίτες μας, Έλληνες και ξένους. Όμως πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν αρκεί για την αντιμετώπιση της κοινωνικής αδικίας και των αιτιών της φτώχειας. Η φιλανθρωπία αντιμετωπίζει μικρό μέρος των συμπτωμάτων και όχι των αιτιών που προκαλούν τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Στη πραγματικότητα η φιλανθρωπία αναπόφευκτα συντηρεί και διαιωνίζει την κοινωνική αδικία, αφού δίνει στους υπεύθυνους μια καλή δικαιολογία ως μαξιλάρι ή ένα «ηθικό» άλλοθι για να συνεχιστεί η αδικία και τα αίτια της φτώχειας.
Παραθέτουμε τι γράφει -μεταξύ άλλων- ο Jim Wallis ο εκδότης του περιοδικού SOJOURNERS (“Παρεπίδημοι”) στο τεύχος του Νοεμβρίου 2011 στο άρθρο “What is Biblical Politics? ”: Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.
«Με άλλα λόγια, η φτώχεια δεν προκαλείται από ατύχημα. Υπάρχουν άδικα συστήματα και δομές που δημιουργούν και διαιωνίζουν την φτώχεια και την ανθρώπινη δυστυχία. Και η φιλανθρωπία προς τους φτωχούς ποτέ δεν είναι επαρκής. Χρειάζεται να αγωνιστούμε να αλλάξουν οι δομές και οι θεσμικές ρυθμίσεις που προκαλούν την φτώχεια. Για να αλλάξεις την αδικία, πρέπει να αντιμετωπίσεις την πολιτική. Ο Βρετανός πολέμιος της δουλείας Γουίλιαμ Γουίλμπερφορς (William Wilberforce), για παράδειγμα, δεν έκανε μόνο έκκληση στους Άγγλους Χριστιανούς να ελευθερώσουν τους δούλους, αλλά θέλησε να τερματίσει το δουλεμπόριο, και εκείνο απαιτούσε μια μακρόχρονη πολιτική καμπάνια. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δεν ήταν ικανοποιημένος να ζητήσει μόνο από τους Χριστιανούς των ΗΠΑ να μην εφαρμόζουν προσωπικά τις διακρίσεις ενάντια στους μαύρους ανθρώπους, αλλά κατανοούσε ότι το έθνος χρειάζονταν έναν νόμο πολιτικών δικαιωμάτων και μία πράξη δικαιωμάτων ψήφου. Και τα δύο χρειάζονταν την ηγεσία του Λευκού Οίκου και τις ψήφους από το Κογκρέσο.
Μία άλλη φίλη μου πρόσφατα μου είπε ότι αυτή είχε παρακολουθήσει την δυναμική ταινία για τον Wilberforce “Amazing Grace” πέντε φορές αυτόν τον χρόνο και ήταν βαθιά εντυπωσιασμένη. Ήμουν επίσης εντυπωσιασμένος όταν πρώτη φορά παρακολούθησα την ιστορία του Γουεσλιανού προσήλυτου ο οποίος έκανε τον τερματισμό της δουλείας αποστολή της ζωής του. Αλλά πάντοτε σκεφτόμουνα ότι η ταινία εστίαζε πάρα πολύ πάνω στον άνθρωπο και όχι αρκετά πάνω στο κίνημα το οποίο σάρωσε το Ηνωμένο Βασίλειο και έκανε την πολιτική νίκη εφικτή.
Ομοίως, ήταν περισσότερο από την εμπνευσμένη ρητορική του Κινγκ ότι προωθήθηκε το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα. Ήταν η εκστρατεία του Μπέρμιγχαμ, τα δραματικά γεγονότα στη Σέλμα, και η πορεία προς Μοντγκόμερι ότι εστίασε την προσοχή της χώρας και οδήγησαν σε σημαντικές νομοθετικές ενέργειες.
Χρειάζεται ένα κίνημα για να αλλάξει τη πολιτική. Η αλλαγή ποτέ δεν ξεκίνησε στην Ουάσιγκτον, αλλά αν ένα μαζικό ρεύμα μπορεί να οικοδομηθεί ανάμεσα σε εκατομμύρια ανθρώπους, φτάνει τελικά στην πρωτεύουσα του έθνους.
Αυτό είναι αυτό που η Βίβλος μας διδάσκει. Η Γραφή αποκαλύπτει ένα Θεό δικαιοσύνης, όχι μόνο ένα Θεό φιλανθρωπίας. Λέξεις όπως η καταπίεση και η δικαιοσύνη γεμίζουν τη Βίβλο. Οι πιο συνηθισμένοι στόχοι των κρίσεων των προφητών, είναι οι βασιλιάδες, οι κυβερνήτες, οι δικαστές, οι εργοδότες, - οι πλούσιοι και οι ισχυροί που είναι επιφορτισμένοι με τις κυβερνήσεις του κόσμου, τα δικαστήρια, τις οικονομίες, τα συστήματα και τις δομές. Όταν αυτοί που είναι υπεύθυνοι κακομεταχειρίζονται τους φτωχούς και τους ευάλωτους, λένε οι Γραφές, δεν είναι απλώς αγενείς, αλλά και λανθασμένοι και άδικοι, και αυτό κάνει τον Θεό θυμωμένο.

Τα θέματα που απασχολούν τις Γραφές είναι πάντα οι χήρες και τα ορφανά, οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι, τα θύματα των δικαστηρίων ή των αδίστακτων εργοδοτών, οι οφειλέτες των οποίων τα χρέη πρέπει να συγχωρεθούν, οι ξένοι στη γη που πρέπει να είναι ευπρόσδεκτοι. Και τα θέματα των μηνυμάτων των προφητών προς τους ισχυρούς είναι ζητήματα όπως η γη, η εργασία, το κεφάλαιο, οι δικαστικές αποφάσεις, οι πρακτικές του εργοδότη, τα διατάγματα των αρχόντων, και οι αποφάσεις των ισχυρών- όλη την ουσία της πολιτικής.
Πιστεύω ότι κάνει πολύ ύποπτους εκείνους που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν τις περισσότερες από αυτές τις πολύ δημόσιες αποφάσεις, και οι οποίοι ισχυρίζονται ότι εμπιστεύονται την «αγορά» για να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα, και οι οποίοι θέλουν να αφήσουν τους ισχυρούς μόνους και τις επιχειρηματικές ελίτ χωρίς έλεγχο και να υποβιβάσουν την επίλυση της φτώχειας στην ιδιωτική φιλανθρωπία, και οι οποίοι θέλουν να μειώσουν ακόμη περισσότερο την πολιτική λογοδοσία σε εκείνους που κυβερνούν την οικονομία και την κοινωνία «κάνοντας μια κυβέρνηση τόσο μικρή που μπορεί να πνιγεί σε μία μπανιέρα», όπως περήφανα ισχυρίζονται ως στόχο τους. Το ερώτημα δεν πρέπει ποτέ να είναι ακριβώς για «μεγάλη» ή «μικρή» κυβέρνηση, αλλά μάλλον για την αποτελεσματική και έξυπνη κυβέρνηση που έχει τη δυνατότητα να κρατήσει μαζί τον πλούτο και τη δύναμη υπεύθυνους να λογοδοτούν για το κοινό καλό. [...]
Υπάρχουν συστήματα και δομές που υποστηρίζουν και διαμορφώνουν τα όρια της πολιτικής ατζέντας, και το να αμφισβητήσεις τα όρια αυτά για να φτάσουμε στις αιτίες και τις πραγματικές λύσεις είναι πάντα το προφητικό έργο. Είναι πάντα κινήσεις που «αλλάζουν τον άνεμο», και μόνο μια αλλαγή στον πολιτικό άνεμο μπορεί να αλλάξει την πολιτική των πολιτικών στην Ουάσιγκτον [σημ.μεταφραστή: και στην Αθήνα, θα προσθέταμε εμείς
]».
Το να αγωνίζεσαι για την κοινωνική δικαιοσύνη, συνεπώς είναι η βιβλική πολιτική. Και στους καιρούς που ζούμε, δεν πρέπει ως Χριστιανοί να το ξεχνούμε όταν παίρνουμε θέσεις για την πολιτική στη πατρίδα μας. Η χριστιανική πίστη με τις αρχές της δικαιοσύνης μας καλεί να υποστηρίζουμε πολιτικές που είναι υπέρ των φτωχών και των αδυνάτων και όχι -όπως γίνεται συνήθως- υπέρ των πλούσιων και των οικονομικών ελίτ. 
 
Μανώλης Καλομοίρης

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ-Τεύχος 2)

Δεν υπάρχουν σχόλια: