Christianbook.gr

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Από τη "δεξιά του Κυρίου" στην ακροδεξιά του διαβόλου!

-του θεολόγου κ.Βασίλη Αργυριάδη-

Το φλερτ των Ελλήνων πολιτικών με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι φαινόμενο τωρινό.


Πάμπολλοι πολιτευτές του κομματικού μας σκηνικού (με εξαίρεση την Αριστερά) φλέρταραν πάντα στις προεκλογικές περιόδους (και ενίοτε όχι μόνο) με τις χριστιανικές πεποιθήσεις των Ελλήνων, τους πνευματικούς τους ταγούς και την ορθόδοξη σημειολογία.

Από τη μεριά τους, πολλοί Έλληνες επίσκοποι δεν άφηναν το φλερτ αναπάντητο. Καλλιεργούσαν πολιτικές φιλίες, πρόσφεραν ψηφοθηρικά δεκανίκια στους υποψηφίους και προσπαθούσαν πάντοτε να εκμαιεύσουν από το πολιτικό σύστημα ένα φλας δημοσιότητας κι ένα στιγμιότυπο συνεπίβασης στο βάθρο της εξουσίας και του "κύρους".

Γνωστά όλα αυτά. Γραφικότητες από τη μια και εκκλησιαστικές "αμαρτίες" από την άλλη. Όλοι τα βλέπαμε και οι περισσότεροι μειδιούσαμε με το γελοίον του πράγματος.

Κι η "δεξιά του Κυρίου" (που επιστρατεύτηκε κάποτε κι αυτή στο κουτοπόνηρο πολιτικό παιχνίδι του επισκοπάτου) πιθανόν να χρησιμεύει στον Κύριο για να κρατήσει τα γέλια Του, καθώς η εικόνα που παρουσιάζουμε, αποκαλύπτει με τη φαιδρότητά της πως ο Θεός του Χριστιανισμού, εκτός από μεγαθυμία πρέπει να διαθέτει και άφθονο χιούμορ…

Όλα αυτά μέχρι χθες. Διότι σήμερα στο παραπάνω φλερτ έρχεται να προστεθεί και μια συνιστώσα, που μετακινεί τα όρια και "κοκκινίζει" τον δείκτη της επικινδυνότητας για την Εκκλησία.

Η ακροδεξιά προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να οικειοποιηθεί την πίστη, το ράσο και τα σύμβολα (από τη συμμετοχή μελών της στην πανηγυρική περιφορά εκκλησιαστικών εικόνων και την κωμική εικόνα των skinhead βουλευτών της που κάνουν δηλώσεις για "την τιμή στην Παναγιά μας", μέχρι την πρόσφατη υπεράσπιση του πεφιλημένου από το ορθόδοξο πλήρωμα π.Παϊσίου) δεν είναι ίδια με τις παλαιότερες γραφικότητες των πολιτικάντηδων του κομματικού μας φάσματος.

Είναι εξίσου υποκριτική και υστερόβουλη αλλά κομίζει και κάτι νέο: προέρχεται από ανθρώπους που ίστανται expressis verbis, εξ ιδεολογίας, στον αντίποδα της χριστιανικής διδασκαλίας.

Η Χρυσή Αυγή είναι ιδεολογικά τοποθετημένη στον αντίποδα του "ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην…" (Γαλ. 3,28). Η απερίφραστη ρητορική του μίσους δεν έχει καμία σχέση με το κήρυγμα της αγάπης και της καταλλαγής. Η ιδεολογία της φυλετικής υπεροχής που δηλώνεται με το χρυσαυγίτικο σύνθημα "αίμα και τιμή" (χιτλερικής εμπνεύσεως, κατά μίμηση του Blut und Boden) στέκει στον αντίποδα του παλαιοδιαθηκικού ξεριζωμού του γενάρχη Αβραάμ από την πατρώα του γη (Γεν. 12,1), και αντιστρατεύεται τον καινοδιαθηκικό νέο γενάρχη Χριστό, που συγκροτεί την Εκκλησία Του σπάζοντας τα όρια της οικογένειας, του αίματος και της φυλής (βλ., ενδεικτικά και μόνο, Μαρκ. 31-35, Ματθ. 8,11 και 8,22).

Και η πρωτόγονη λατρεία της πυγμής δεν έχει καμία επίσης σχέση με το ήθος του "όστις σε ραπίσει επί την δεξιάν σιαγόνα, στρέψον αυτώ και την άλλην" (Ματθ. 5,39 βλ. και Ρωμ. 12,17).

Το να δηλώνεις χριστιανός απλώς για να υποκλέψεις ψήφους αφελών μελών της Εκκλησίας είναι κάτι που γνωρίζαμε από παλιά. Όμως το να παριστάνεις τον χριστιανό, τη στιγμή που η ίδια σου η τοποθέτηση στον δημόσιο χώρο είναι βασισμένη στον αντί-Χριστο λόγο, είναι άλλης τάξεως και επικινδυνότητας φαινόμενο για την Εκκλησία.

Για τη χριστιανική πίστη, ό,τι αντιστρατεύεται την αλήθεια του Κυρίου αποτελεί έργο του δια-βόλου, δηλαδή αυτού που δια-βάλλει, που σφηνώνει κάτι ανάμεσα στον άνθρωπο και την αλήθεια, προκειμένου να απομακρύνει τον πρώτο από τη δεύτερη.

Σήμερα, ένας πολιτικός σχηματισμός επιχειρεί ακριβώς αυτό. Όχι για να αλλοτριώσει εσκεμμένα τη χριστιανική πίστη - προφανώς τη Χρυσή Αυγή ουδόλως την ενδιαφέρει η χριστιανική πίστη. Εντούτοις (και αυτό αφορά όσους νοιαζόμαστε για την ποιότητα των θεολογικών μας κριτηρίων) η Χρυσή Αυγή προπαγανδίζει στους κόλπους της Εκκλησίας μια δαιμονική διαβολή: πως μπορεί κανείς να είναι και χριστιανός και χρυσαυγίτης.

Τα μέλη της Εκκλησίας έχουν καθήκον να θορυβηθούν. Εισήλθε λύκος στην ποίμνη τους…


πηγή: Pheme.gr

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Η θεωρία των δύο άκρων: Νομιμοποιούν τη Χρυσή Αυγή

- του Γιώργου Φαράκλα, καθηγητή πολιτικής φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο -

Η πολιτική δεν είναι μόνο λόγια, αλλά είναι και λόγια. Τα λόγια νομιμοποιούν ή απονομιμοποιούν. Μια σειρά πολιτικών σχολιαστών χρησιμοποιούν εσχάτως το παλιό επιχείρημα του κέντρου, ότι τα άκρα ταυτίζονται, ότι έχουν κοινά σημεία πιο σημαντικά από τις διαφορές τους. Τα άκρα είναι λαϊκιστικά, δεν καταδικάζουν τη βία, είναι κατά της έννομης τάξης. Έτσι σκοπεύουν να τα απονομιμοποιήσουν. 
Όμως η πολιτική δεν είναι μόνο λόγια, κι ας είναι και λόγια. Η πραγματικότητα επηρεάζει το έργο απονομιμοποίησης και το μετατρέπει σε έργο νομιμοποίησης. Εν προκειμένω, όταν ως «άκρα» ταυτοποιούνται η Χρυσή Αυγή και ο ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα κάποιοι θα αρχίσουν να φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτούς θα λειτουργήσει η επιδιωκόμενη απονομιμοποίησή του. Αλλά κάποιοι άλλοι θα αρχίσουν να φοβούνται λιγότερο τη Χρυσή Αυγή. Στη δική τους περίπτωση, το επιχείρημα «τι Χρυσή Αυγή τι ΣΥΡΙΖΑ» λειτουργεί ως νομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής. 
Όταν μάλιστα τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας έχουν χάσει σε τέτοιο βαθμό την αξιοπιστία τους, που υπάρχει ενδεχόμενο να βρεθούμε προ της επιλογής να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ή η Χρυσή Αυγή, η νομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής μπορεί να αποβεί κυριολεκτικά ολέθρια.
 Οι φανατισμένοι κεντρώοι προσπαθούν βέβαια να πείσουν τον εαυτό τους και τους άλλους ότι αυτές οι δύο επιλογές είναι όντως συγκρίσιμες, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να παραδεχτούν ότι πρόκειται για ένα τυχοδιωκτικό σόφισμα που τολμά να θυσιάζει το απώτερο μέλλον της χώρας για άμεσα μικροπολιτικά οφέλη. 
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αν πάρει την εξουσία, κινδυνεύει να εκτελέσει πολιτικούς αντιπάλους, όπως απεφάνθη στέλεχος του ΠΑΣΟΚ; Υπάρχει καμία περίπτωση να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης; Υπάρχει κίνδυνος να καταλύσει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία προς όφελος της δικτατορίας του κόμματος; Επειδή η πραγματικότητα είναι προφανώς ότι δεν κινδυνεύει να κάνει τίποτε από όλα αυτά, η εξομοίωση της Χρυσής Αυγής με τον ΣΥΡΙΖΑ έχει αμέσως ως συνέπεια την υπόνοια ότι, εν τέλει, ούτε η Χρυσή Αυγή κινδυνεύει να εκτελέσει πολιτικούς αντιπάλους, να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης, να καταλύσει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία προς όφελος της δικτατορίας του κόμματος. 
Όμως η Χρυσή Αυγή είναι μια ομάδα νοσταλγών του Γ΄ Ράιχ και υπάρχει όντως πιθανότητα να τα κάνει όλα αυτά. Στα μάτια πολλών αναγνωστών τους, οι εν λόγω κεντρώοι σχολιαστές, αντί να απονομιμοποιούν τον ΣΥΡΙΖΑ, νομιμοποιούν τη Χρυσή Αυγή. Η απονομιμοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας στόχος με τον οποίο διαφωνώ, αλλά που είναι θεμιτός μέσα στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Η νομιμοποίηση ενός νεοναζιστικού κόμματος είναι όμως ένα εγκληματικό αποτέλεσμα, που καμία πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να δικαιολογήσει.