Christianbook.gr

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

ΕΘΝΟΣ ΒΛΑΣΦΗΜΩΝ άρθρο του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΝΤΑΡΤΖΗ

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ότι ο Δήμαρχος και το Δημοτικό συμβούλιο των Βρυξελλών μαζί με τις εισαγγελικές αρχές πέτυχε ώστε να τεθεί σε ισχύ ένας νόμος, που θα επιβάλει πρόστιμο ως και 250 ευρώ σ’ εκείνους που συμπεριφέρονται άσεμνα και με απρέπεια σε δημόσιους χώρους. Το μέτρο δεν αφορά καυγάδες και συμπλοκές. Αυτά είναι καθήκον της αστυνομίας. Ο Δήμαρχος ενοχλήθηκε που στην πόλη του, που ονομάζεται πρωτεύουσα της Ευρώπης, ακούγονται βρισιές στους δρόμους και απρεπείς χαρακτηρισμοί που προσβάλουν το δημόσιο αίσθημα και κάνουν τις μαμάδες να κλείνουν τ’ αυτιά των παιδιών τους, χώρια τ’ άσεμνα πειράγματα στις γυναίκες. Πρέπει να διορθωθεί η κατάσταση, τόνισε.
Μια αρθρογράφος, αφού έγραψε για την απόφαση του Δημάρχου, ανάφερε ένα περιστατικό που δεν είναι σπάνιο στην πατρίδα μας. Σε μια κωμόπολη, γράφει, καθόταν σ’ ένα μπαλκόνι με μια παρέα και συζητούσαν. Ξαφνικά, στην πλατεία εμφανίστηκαν πολλά αγόρια και κορίτσια 12-13 χρόνων. Ήταν μεσάνυχτα. Τα παιδιά ξεσήκωναν τον κόσμο με τις φωνές. Τα όσα ξεστόμιζαν δεν ήταν πρωτάκουστα. Είναι αυτά που ακούγονται συνήθως σε κάθε δρόμο και πλατεία πόλεων και χωριών της πατρίδας μας.
Να, πώς το περιγράφει: «…
Το ένα παιδί ονομάτιζε το άλλο με την μία και μόνη «γνωστή» απανταχού της Ελλάδας λέξη λες και όλοι είχαν το ίδιο όνομα. Τα «κοσμητικά» επίθετα έδιναν κι έπαιρναν, μα όταν άρχισαν να παίζουν καρπαζιές μεταξύ τους, έτσι για πλάκα, και μάλιστα αγόρια να χειροδικούν κατά των κοριτσιών, που κι εκείνα βέβαια ανταπέδιδαν, ήταν κάτι το τρομερό…».
Το υβρεολόγιο στην πατρίδα μας δεν περιορίζεται μόνο σ’ αισχρές λέξεις εναντίον κάποιου συνανθρώπου μας ή …του εαυτού μας… αλλά συμπεριλαμβάνει και τα θεία. Ο δυναμικός επίσκοπος Αυγ. Καντιώτης στο βιβλίο του
ΕΘΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (1961 ) αφιέρωσε ένα ολόκληρο κεφάλαιο με τίτλο «΄Εθνος βλασφήμων;», έγραψε: «…Πλην άλλων φοβερών εκδηλώσεων της αντιχριστιανικής ζωής και πολιτείας της μεγάλης πλειονότητος των σύγχρονων Ελλήνων… έφθανον εις τα αυτιά μας φρικταί βλασφημίαι… Βλέπουμε άρχοντας και αρχομένους, αξιωματικούς και στρατιώτας, επιστήμονας και αγραμμάτους, μεγάλους και μικρούς αλλά και νήπια ακόμη να λαμβάνουν εις τα μεμολυσμένα χείλη των… το γλυκύτατον όνομα του Ιησού, που είναι ο πολύτιμος μαργαρίτης, και να το ρίχνουν στον δυσώδη βόρβορον των αισχροτέρων λέξεων και φράσεων που δεν υπάρχουν εις το λεξικολόγιον κανενός άλλου έθνους…». Αφιέρωσε 13 πυκνογραμμένες σελίδες για ν’ απεικονίσει την ελληνική πραγματικότητα, που κολυμπά μέσα σε μια θάλασσα χυδαιολογίας και βωμολοχίας. Φαντάζομαι τι θα έγραφε, αν ζούσε σήμερα, για το θέμα αυτό, αφού τα πράγματα βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση. Στο τέλος, προτρέπει τους βλάσφημους να πάνε σε μέρη όπου ζουν άγριοι και να τολμήσουν να βρίσουν τους ψεύτικους θεούς τους. Χιλιάδες θα έπεφταν πάνω τους να τους λιντσάρουν. Έχουμε ένα σωρό παραδείγματα στις μέρες μας. Ποιος θα τολμήσει τα υβρίσει το Μωάμεθ. Θα εισπράξει την οργή και τη μανία σύσσωμου του μουσουλμανικού κόσμου.
Στο blog
Αγιορείτικο Βήμα, διαβάσαμε: «Δυστυχώς, και στις μέρες μας η βλασφημία εξακολουθεί να μολύνει με την παρουσία της τους δρόμους, τα εργοστάσια, τα γραφεία, τα σχολεία, τα γήπεδα, το στρατό... Τα ονόματα του Χριστού και της Παναγίας, ο Τίμιος Σταυρός, τα ιερά και όσια της πίστεώς μας, ευκαίρως- ακαίρως διασύρονται και σπιλώνονται αδιάντροπα. Πρόκειται πράγματι για πάθος που ρυπαίνει την κοινωνική ατμόσφαιρα και στιγματίζει τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό μας...».
Οι πατέρες της εκκλησίας στηλιτεύουν τη βλασφημία. Την αποκαλούν «ως την χειρότερη αμαρτία». Ο Μέγας Βασίλειος είπε, «εκείνος που αμαρτάνει παραβαίνει το θείο νόμο, ενώ εκείνος που βλαστημάει ασεβεί στον ίδιο το Θεό». Ο δε ιερός Χρυσόστομος: «Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από τη βλασφημία! Καμία αμαρτία δε συγκρίνεται μαζί της. Ούτε τίποτ’ άλλο παροργίζει τόσο το Θεό, όσο το να βλασφημείται τ’ όνομά Του…» (μετάφραση). Γράφει εκτεταμένα για το θέμα αυτό, με πόνο αλλά και με σκληρή γλώσσα.
Ασφαλώς, με τις προτροπές, τα κηρύγματα και τις πινακίδες «μη βλασφημείτε τα θεία», καθώς και με τους πιο αυστηρούς νόμους, δεν μπορεί να κατασταλεί η πληγή της βλασφημίας. Πρέπει ν’ αλλάξει ο άνθρωπος εσωτερικά. Ν’ αναγεννηθεί πνευματικά από το Άγιο Πνεύμα (Ιωάν. κεφ. 3). Αλλεπάλληλοι νόμοι, καμπάνιες, διαλέξεις για τα καταστρεπτικά αποτελέσματα του τσιγάρου, οι προειδοποιήσεις πάνω στα πακέτα, ότι το «τσιγάρο βλάπτει σοβαρά την υγεία» κ.λπ., δεν κατάφεραν να μειώσουν τον αριθμό των καπνιστών. Τι μπορούν να κάνουν οι νόμοι για την πάταξη της βλαστήμιας, όταν άρχοντες και λαός με το παραμικρό ξεστομίζουν ακατονόμαστες βρισιές ακόμη και για τα θεία. (Βέβαια, αν κάποιος συμβεί να υβρίσει τους άρχοντες, τον οδηγούν στα δικαστήρια) . Το ελληνικό υβρεολεξιλόγιο είναι το πιο πλούσιο στον κόσμο. Στο σημείο αυτό πρέπει να προσέξουν οι γονείς. Όλοι διαπιστώνουμε ότι η ελληνική οικογένεια περνά πολύπλευρη κρίση, όπως και όλοι οι θεσμοί. Τι να κάνουν τα παιδιά όταν οι γονείς δημιουργούν και καλλιεργούν εντάσεις και μολυσμένη ατμόσφαιρα στο σπίτι: αλληλοϋβρίζονται, αλληλοκατηγορούνται, αλληλοτρώγονται, χρησιμοποιούν γλώσσα του πεζοδρομίου και των χαμαιτυπείων, χωρίζουν με το παραμικρό… Όσες συμβουλές και αν δώσουν στα παιδιά δεν έχουν καμία επίδραση. Το παράδειγμα είναι που μιλά δυνατά κι έχει επίδραση.
Επειδή
«ζωή και θάνατος είναι στην εξουσία της γλώσσας…» (Παροιμ.18:21 ), καθώς και «τη γλώσσα κανένας από τους ανθρώπους δεν μπορεί να τη δαμάσει. Είναι ασυγκράτητο κακό, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο» (Ιακ. 3:8), η Βίβλος είναι κατάσπαρτη από εδάφια με περιγραφές, προτροπές και προειδοποιήσεις για τη χρήση της γλώσσας.
Ο Θεός θέλει ν’ αποβάλλουμε από τη συμπεριφορά μας τη βρόμικη γλώσσα: «Τώρα όμως αποβάλετε κι εσείς από πάνω σας όλ’ αυτά: την οργή… τη βλαστήμια, καθώς και την αισχρολογία από το στόμα σας» (Κολοσσαείς 3:8), αντίθετα πρέπει, «τα λόγια σας να είναι πάντοτε ευχάριστα (με χάριν), καρυκευμένα με αλάτι, και να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε…» (Κολοσσαείς 4:6).
Η Βίβλος ακόμη προτρέπει, όχι μόνο ν’ αποφεύγουμε τα αισχρά λόγια, αλλά ακόμη και τα σόκιν, τ’ άσεμνα και αμαρτωλά ανέκδοτα και τ’ αστεία με πονηρά υπονοούμενα.
«Το ίδιο ισχύει και για τα αισχρόλογα και την άσκοπη φλυαρία ή τους σαχλούς αστεϊσμούς, που δεν έχουν θέση μεταξύ σας», αντίθετα μας παρακινεί: «να εκδηλώνετε την ευχαριστία σας στο Θεό» (Εφεσ. 5:4).
Επίσης να μην παίρνουμε τ’ Όνομα του Θεού μ’ ελαφρότητα, πόσο μάλλον όταν εκστομίζουμε ύβρεις εναντίον του Θεού, του Χριστού, της Παρθένου Μαρίας…
Στις Δέκα Εντολές διαβάζουμε:
«Δε θα προφέρεις καταχρηστικά (μάταια), το όνομα του Κυρίου, του Θεού σου. Πράγματι, εγώ ο Κύριος δεν θ’ αθωώσω κανέναν που προφέρει το όνομά μου καταχρηστικά» (΄Εξοδος 20:7).
Τα λόγια μας φανερώνουν και αντανακλούν τι πιστεύουμε και τι χαρακτήρα έχουμε:
«...Γιατί από της καρδιάς το περίσσευμα μιλάει το στόμα. Ο καλός άνθρωπος από τον καλό θησαυρό του βγάζει καλά πράγματα και ο κακόβουλος άνθρωπος από τον κακό θησαυρό του βγάζει κακά πράγματα» (Ματθαίος 12:34,35).
Τα λόγια μας επηρεάζουν τη ζωή μας:
«Όποιος στα λόγια του φυλάγεται, φυλάει τη ζωή του· όποιος μιλάει αλόγιστα, πηγαίνει στο χαμό» (Παροιμίες 13:3).
Τα λόγια που χρησιμοποιούμε έχουν επιρροή στους άλλους.
«Κανένας να μη σε περιφρονεί που είσαι νέος. Να γίνεις μάλιστα το υπόδειγμα των πιστών στα λόγια…» (Α΄ Τιμόθεον 4:12).
Επειδή είναι εύκολα να πέσουμε στο αμάρτημα κακής χρήσης της γλώσσας, πρέπει να είμαστε άγρυπνοι και να προσευχόμαστε:
«Βάλε μου, Κύριε, φρουρά στο στόμα μου, φράχτη στη θύρα των χειλιών μου» (Ψαλμός 141:3).

πηγή: (ΦΩΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ-ΜΑΡΤΙΟΣ 2015)

Δεν υπάρχουν σχόλια: